1. ۱گنج عمری داشتی خاقانیاکم کم از گنج تو کم شد آه آه
2. ۲شد سیاهی دیدهٔ دولت سپیدشد سپیدی چهرهٔ سَلوَت سیاه
3. ۳در زیان عمر یکسانند خلقخواه درویش است، خواهی پادشاه
4. ۴از کیا درگیر کز زر یافت تاجتا شبانی کز گیا دارد کلاه
5. ۵بامدادان روز چون سر برزندبر همه یکسان درآید شام‌گاه
6. ۶هرکه را بی‌صرف کم شد نقد عمرهست مغبون اندر این بازارگاه
7. ۷عمر کاهد تن گدازد دور چرخاینت چرخ تن گداز عمر کاه
8. ۸جزوی از من کم شود، جزوی ز میرروزی از من بگذرد، روزی ز شاه
9. ۹از گدائی چون من و میری چو توعمر یکسان می‌ستاند سال و ماه
10. ۱۰کام ثُعبان را چه خرچنگ و چه مورسیل طوفان را چه خرسنگ و چه کاه
11. ۱۱آتش سوزان و داس تیز رایک صفت باشد تر و خشک گیاه
12. ۱۲شمع را از باد کی باشد امان؟پنبه را زآتش کجا باشد پناه
13. ۱۳شاه محجوب است و من آگه ز کارشاه مشغول است و من فارغ ز گاه
14. ۱۴بلکه من آزادم او در بند آزبلکه من آگاهم او غافل ز راه