1. ۱کو نُزل عاشقان که به منزل رسیده‌ایمجان نورهان دهیم که نادیده دیده‌ایم
2. ۲آزاده رسته از در دربند حادثاترُستی خوران به باغ رضا آرمیده‌ایم
3. ۳چون چار هفته مه که به خورشید درخزدیک هفته زیر سایهٔ خاصان خزیده‌ایم
4. ۴بی‌جوش خون چو موکب ساغر گذشته‌ایمبی‌چتر زر چو لشکر آتش دویده‌ایم
5. ۵در نیم شب چو صبح پسین درگرفته‌ایمدر ملک نیم‌روز به پیشین رسیده‌ایم
6. ۶از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقلبر هفت مرکبان فلک ره بریده‌ایم
7. ۷گلگون ما که آب خور وصل دیده بودبر آب او صفیر ز کیوان شنیده‌ایم
8. ۸در عالمی که راه ز ظلمت به ظلمت استاز نور سوی نور شبیخون گزیده‌ایم
9. ۹ای دل صلای قرصهٔ رنگین آفتابکز ره بلای آخور سنگین کشیده‌ایم
10. ۱۰ای ساقی‌الغیاث که بس ناشتا لبیمزان می بده که دی به صبوحی چشیده‌ایم
11. ۱۱ای میزبان میکده ایثار کن به مابیغوله‌ای که از پی غولان رمیده‌ایم
12. ۱۲بیم است از آن که، صبح قیامت برون دمدتا ور آه صور دردمیده‌ایم
13. ۱۳ما ناوکی و دعوت ما تیر ناوکیتیری کز او علامت سلطان دریده‌ایم
14. ۱۴از صبح و شام هم به زر شام و سیم صبحسلطان چرخ را به غلامی خریده‌ایم
15. ۱۵در خاک کوی ریخته‌ایم آبرو از آنکترسیده‌ایم از آب که ما سگ گزیده‌ایم
16. ۱۶دل را کبود پوش صفا کرده‌ایم از آنکخاقانی فلک دل خورشید دیده‌ایم