1. ۱علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر
2. ۲مس زنگار خورده داری نفساز چنین کیمیات نیست گزیر
3. ۳جز از این هرچه کیمیا گویندآن سخن مشنو و مکن تصویر
4. ۴عمل اژدهات پیش آرندکاب هست اژدهای حلقه پذیر
5. ۵اژدها سر به دم رساند و بازسر دم اژدها خورد بر خیر
6. ۶مپذیر این هوس که نپذیرندبهرج قلب ناقدان بصیر
7. ۷به چنین جهل علم دین بشناسکه شناسند نافه مشک به سیر
8. ۸اول این امتحان سکندر کرداز ارسطو که بود خاص وزیر
9. ۹برنیاورد کام تا خوردندهم سکندر هم ارسطو تشویر
10. ۱۰بدعت فاضلان منحوس استاین صناعت برای میره و میر
11. ۱۱تا ز خامان خام طبع کنندمال میر اثیافته تبذیر
12. ۱۲مدبری را که قاطع ره توستواصلی خوانی از پی توفیر
13. ۱۳کید قاطع مگو که واصل ماستکید چون گردد آفتاب منیر
14. ۱۴که کند زر چو افتاب از خاکزحلی کاهنی کند به زحیر
15. ۱۵کافتاب از پیام خاکی زرنکند بی‌هزار ساله مسیر
16. ۱۶آفتاب است کیمیاگر و پسواصلی صانعی قوی تاثیر
17. ۱۷کی کند زر میان بوتهٔ خاکدم او آسمان و بوته اثیر
18. ۱۸این همه درد سر ز عشق زر استورنه روزی ضمان کند تقدیر
19. ۱۹زر که بیند قراضه چون مه نوحرص دیوانه بگسلد زنجیر
20. ۲۰زر خرد بزرگ قیمت راهست جرمی عظیم و جرم حقیر
21. ۲۱یکنزون الذهب نکردی درسیوم یحمی نخواندی از تفسیر
22. ۲۲بر زمین هر کجا فلک زده‌ای استبینوائی به دست فقر اسیر
23. ۲۳شغل او شاعری است یا تنجیمهوسش فلسفه است یا اکسیر
24. ۲۴چیست تنجیم و فسفه تعطیلچیست اکسیر و شاعری تزویر
25. ۲۵کفر و کذب این دو راست خرمن کوبنحس و فقر آن دو راست دامنگیر
26. ۲۶در ترازوی شرع و رستهٔ عقلفلسفه فلس دان و شعر شعیر