1. ۱قطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاهدر اوج‌دار ملک رسید از کران آب
2. ۲زان پس که تاخت رخش به هرا چو نوبهارچون باد دی ببست رکاب و عنان آب
3. ۳وز آرزوی سکهٔ او هم به فر اوزر درست شد درم ماهیان اب
4. ۴دریاست شاه و زیر رکاب آتشین نهنگصافی نهنگ و جای جواهر بسان آب
5. ۵شمشیر اوست اینهٔ آسمان نمایآن آینه که هست به رویش نشان آب
6. ۶هرگز که آب دید مصور در آینهیا آینه که دید مصفا میان آب
7. ۷هرگز در آینه نتوان دید افتاباین افتاب و آینه بین در مکان آب
8. ۸خرقه شد از حسام ملمع نمای شاهگاهی نسیج آتش و گه پرنیان اب
9. ۹الحق چو صوفیی است مجرد حسام اوکز خون وضو کند نکند امتحان آب
10. ۱۰مانا که خسف خاک بدل بود آب راشاه اطلاع یافت مگر بر نهان آب
11. ۱۱ز آب محیط دید کمر بر میان خاکاز جرم خاک بست کمر بر میان آب
12. ۱۲انباشت شاه معدهٔ آب روان به خاکتا کم رسد به مرکز خاکی زیان آب
13. ۱۳از بس که خاک در جگر آب سده بستمستسقی حسام ملک گشت جان آب
14. ۱۴چندان برآمد از جگر آب ناله‌هاکافاق گشت زهره شکاف از فغان آب
15. ۱۵شه رای کرد چون که علی الله آب دیدکارد بهم دهان علی الله خوان آب
16. ۱۶شد آب پیش شاه و شفیع آورید خضرخضر آمد الغیاث کنان از زبان آب
17. ۱۷گفت ای به بسته عین کمال از کمال تواین یک دو مه گشاده رها کن دهان آب
18. ۱۸شاه از برای حرمت خضر از طریق لطفالیاس را بداد برات امان آب
19. ۱۹ترکیب آب و خاک به عون بقاش بادتا بر بساط خاک سراید زمان آب
20. ۲۰خاقانی است پیشرو کاروان شعرهمچون حباب پیشرو کاروان آب