1. ۱من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
2. ۲بیش جان را نکنم زنگ‌زدهکاینه عیب‌نمای است مرا
3. ۳هم فراغ است کز آئینهٔ جانصیقلِ زنگ‌زدای است مرا
4. ۴نکُنم مدح‌سُرایی به دروغکه زبان صدق‌سُرای است مرا
5. ۵همه حس در تنِ من سلطان استجز مشامی که گدای است مرا
6. ۶به توکّل زیَم اکنون به کسبکه رضا صبرفزای است مرا
7. ۷نانِ دونان نخورم بیش که دینتوشهٔ هر دو سَرای است مرا
8. ۸من تیَمُّم به سرِ خاکِ نجسکی کنم؟ کآب خدای است مرا
9. ۹نورپروردهٔ کشف است دلمکه یقین پرده‌گشای است مرا
10. ۱۰ننگ دارم که شوَم کرکس‌طبعکز خرد نام همای است مرا
11. ۱۱بختم انگشت‌کژ است آوخ از آنکهنر انگشت‌نمای است مرا
12. ۱۲پاک بودم دمِ دنیا نزدمکو جُنُب بود نشایست مرا
13. ۱۳آنچه بایست ندادند به منوانچه دادند نبایست مرا