1. ۱سر چه سنجد که هوش می‌بشودتن چه ارزد که توش می‌بشود
2. ۲دلم از خون چو خم به جوش آمدجان چو کف ز او به جوش می‌بشود
3. ۳منم آن بید سوخته که به مندیده راوق فروش می‌بشود
4. ۴چون گریزد دل از بلا که جهانبر دلم تخته پوش می‌بشود
5. ۵من ز گریه نیم خموش ولیکمرغ جانم خموش می‌بشود
6. ۶ساقی غم که جام جام دهدعمر در نوش نوش می‌بشود
7. ۷بختم آوخ که طفل گرینده استکه به هر لحظه روش می‌بشود
8. ۸طفل بد را که گریهٔ تلخ استبه که در خواب نوش می‌بشود
9. ۹خواب آشفته دیده بودم دوشعالم امشب چو دوش می‌بشود
10. ۱۰آه کز مردن امام شهابآه من سخت کوش می‌بشود
11. ۱۱دلم از راه گوش بیرون شدبیم آن بد که هوش می‌بشود
12. ۱۲نه به دل بودم این سخن نه به گوشکه دل از راه گوش می‌بشود
13. ۱۳ای دریغ ای دریغ چندان رفتکآسمان پر خروش می‌بشود
14. ۱۴تف آه از دلم سرشته به خونسبحه سوز سروش می‌بشود
15. ۱۵به وفاتش امام انجم راردی زر ز دوش می‌بشود
16. ۱۶داغ بر دل زیاد خاقانیگر ز دل یاد اوش می‌بشود