1. ۱سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
2. ۲به لقا و به لقب عالم راعز اسلام و ضیاء بصرند
3. ۳آدمی نفس و ملایک نفس‌اندپادشا سار و پیمبر سیرند
4. ۴برتر از نقطهٔ خاک‌اند به ذاتنه به پرگار نه افلاک درند
5. ۵به همم صاحب صدر فلک‌اندبه قلم نائب حکم قدرند
6. ۶به نی عسکری ملک طرازعسکر آرای ملوک بشرند
7. ۷تا دوات همه پر نیشکر استهمه شیران گرو نیشکرند
8. ۸تب برد شیر و پناهد سوی نیتا به نی بو که تب او ببرند
9. ۹سفرهٔ مائده پرداز همه استتا همه سفره نشین سفرند
10. ۱۰خوانشان خوانچهٔ خورشید سزدکه به همت همه عیسی هنرند
11. ۱۱که گهی خوردی ترکان طلبندکه همه در رخ ترکان نگرند
12. ۱۲همه ترکان فلک را پس از اینخلق تتماجی ایشان شمرند
13. ۱۳خورد ترکانه عجب می‌سازندهندویی دو که مرا طبخ گرند
14. ۱۴گرچه محور سپرد قرصهٔ خورقرص خوربین که به محور سپرند
15. ۱۵هندوانند سپر ساز از سیملیک دارندهٔ تیر خزرند
16. ۱۶به سر تیغ به صد پاره کنندچون به تیرش به سر بار برند
17. ۱۷هندوان بینی در مطبخ منکه چو دیلم همه سیمین سپرند
18. ۱۸خورشی کرده به تیر است و به تیغتا بزرگان به سر نیزه خورند
19. ۱۹این چنین ماحضری ساخته شدکه دو عالم ببرش مختصرند