1. ۱صبح تا آستین برافشانده استدامن عنبر تر افشانده است
2. ۲مگر آن عقد عنبرینهٔ شببرگشاده است و عنبر افشانده است
3. ۳روز یک اسبه بر قضا رانده استو آتش از روی خنجر افشانده است
4. ۴نعل آن نقره خنگ او از برقبر جهان خرمن زر افشانده است
5. ۵رقعه‌ها داشت چرخ بر چهرههمه در خاک خاور افشانده است
6. ۶نقش شب پنج با یک افتاده استگویی آن مهره‌ها بر افشانده است
7. ۷مرغ صبح از سماع بس کرده استزانکه دیری است تا پر افشانده است
8. ۸بلبله در سماع مرغ آسااز گلو عقد گوهر افشانده است
9. ۹ساقی آن عنبرین کمند امروزدر گلوگاه ساغر افشانده است
10. ۱۰ابرش آفتاب بستهٔ اوستتا کمند معنبر افشانده است
11. ۱۱گوش‌ها پر نوای داودی استکز سر زخمه شکر افشانده است
12. ۱۲نان زرین چرخ دیده است ابرخوش نمک در برابر افشانده است
13. ۱۳نان زرین به ماهی آمد بازنمک خوش چه در خور افشانده است
14. ۱۴در زمستان نمک نبندد و ابرنمک بسته بی مر افشانده است
15. ۱۵نو عروسی است صورت نوروزکه بر آفاق زیور افشانده است
16. ۱۶گنج نوروز هر چه گوهر داشتپیش بانوی کشور افشانده است
17. ۱۷صفوة الدین که شه‌سوار فلکدر سُم اسبش افسر افشانده است
18. ۱۸جفت خاقان اکبر آنکه سپهربر سرش سعد اصغر افشانده است
19. ۱۹مریم مشتری فر است که عقلجان بران مشتری فر افشانده است
20. ۲۰تحفهٔ بزم اوست مریم‌وارهر چه طوبی به نوبر افشانده است
21. ۲۱آن خدیجه است کز ارادت حقمال و جان بر پیمبر افشانده است
22. ۲۲وان زبیده است کز سعادت بختبهر کعبه سر و زر افشانده است
23. ۲۳بر سر هشت خلد مجلس اونُه فلک هفت اختر افشانده است
24. ۲۴روز نو چون کبوتر زرینبر زمین پر اخضر افشانده است
25. ۲۵بهر آگین چار بالش اوستهر پری کاین کبوتر افشانده است
26. ۲۶جود معروف او به آب حیاتخاک بر بخل منکر افشانده است
27. ۲۷ژالهٔ نعمت از هوای سخابانوی مُلک‌پرور افشانده است
28. ۲۸تخم اقبال در زمین بقابانوی عدل‌گستر افشانده است
29. ۲۹گویی از آتش شهاب فلکشعله در دیو کافر افشانده است
30. ۳۰سهم درگاه او خدنگ وبالبر پلنگان صفدر افشانده است
31. ۳۱نور ایمان او خوی خجلتبر رخ خلد انور افشانده است
32. ۳۲وقت توقیع، نوش‌داروی جانزان سر کلک لاغر افشانده است
33. ۳۳بر عدو زهر و بر ولی مهره استهر چه آن مار اسمر افشانده است
34. ۳۴دولت بانوان نثار ظفربر سر بوالمظفر افشانده است
35. ۳۵همّت بانوان جواهر سعدبر کلاه برادر افشانده است
36. ۳۶دولت او که پیکر شرف استآستین بر دو پیکر افشانده است
37. ۳۷همّت او که گوهری گهر استدست بر چار گوهر افشانده است
38. ۳۸نعش در پای چار دختر اوزیور هر سه دختر افشانده است
39. ۳۹از پی آن پسر که خواهد بودقرع‌ها سعد اکبر افشانده است
40. ۴۰فال سعد است گفت خاقانیکز نفس مشک اذفر افشانده است