1. ۱بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزه‌اش قربان تازه بینی
2. ۲یک سو فکن دو زلفش و ایمانت تازه گردانکاندر حجاب کفرش ایمان تازه بینی
3. ۳پروانهٔ غمش را هر دم به خون خلقیشمشیر تیز یابی، فرمان تازه بینی
4. ۴ترکان غمزهٔ او چون درکشند یاسجدر هر دلی که جویی پیکان تازه بینی
5. ۵در مجلسی که بگذشت از یاد او حدیثیدر هر لب سفالین ریحان تازه بینی
6. ۶هر دم ز برق خندش چون کرد بوسه بارانبر کشت‌زار عمرم باران تازه بینی
7. ۷جانی به باد دستی بر خاک پایش افشانکنگه مزید بر سر صد جان تازه بینی
8. ۸خاقانیا در آتش سرمست شو ز عشقشتا در میان آتش بستان تازه بینی
9. ۹گر در ره عراقت دردی گذشت بر دلز اقبال شاه شروان درمان تازه بینی
10. ۱۰چون ز آستان سلطان باز آمدی ممکندر بارگاه خاقان امکان تازه بینی
11. ۱۱جان‌بخش ابوالمظفر شاه اخستان که هر دمبا عهد او بقا را پیمان تازه بینی
12. ۱۲عادل جلال دین آن کز فضل ذو الجلالشبر دعوی ممالک، برهان تازه بینی
13. ۱۳کعبه است حضرت او کز چار پای تختشبیرون ز چار ارکان، ارکان تازه بینی
14. ۱۴خود حضرتش جهانی است کز عنصر کمالشبرتر ز هفت بنیان، بنیان تازه بینی
15. ۱۵در سایهٔ رکابش فتنه بخفت و دین رادر جذبهٔ عنانش جولان تازه بینی
16. ۱۶بختش به صبح خیزی تا کوفت کوس دولتگل‌بانگ کوس او را دستان تازه بینی
17. ۱۷او جان عالم آمد در صحن عالم جانچوگان و گوی او را میدان تازه بینی
18. ۱۸خواهد سپهر کاندم خورشی گوی گرددچون در کفش هلالی چوگان تازه بینی
19. ۱۹صدرش چون باغ رضوان یاصفهٔ سلیمانکز منطق الطیورش الحان تازه بینی
20. ۲۰صف بسته خوان او را عقلی که چون سلیمانبر کرسی دماغش سلطان تازه بینی
21. ۲۱در خطبه شاه کیهان خوانیش گر بجوییبر تخت طاقدیسش کیهان تازه بینی
22. ۲۲زو عالم خرف را، برنای نغز یابیزو گنبد کهن را، دوران تازه بینی
23. ۲۳سر بر کن ای منوچهر از خاک تا پس از خودز اقبال بوالمظفر شروان تازه بینی
24. ۲۴شروان مدائن آمد چون بنگری به حضرتکسری وقت یابی، ایوان تازه بینی
25. ۲۵یارب چه دولت او سرسامی است عالمکز فتنه هر زمانش بحران تازه بینی
26. ۲۶عیدی است پیش بزمش کز نزل آسمانیچون دعوت مسیحش صد خوان تازه بینی
27. ۲۷هست آسمان سیاست وز آفتاب فضلشدی ماه بندگان را نیسان تازه بینی
28. ۲۸ملکش بخلد ماند در هشت خلد ملکشاز ذات شهریاری رضوان تازه بینی
29. ۲۹دستش به کان چه ماند کز لعل تاج شاهانبر خاک درگه او صد کان تازه بینی
30. ۳۰خصمش ز کم بقائی ماند به کرم پیلهکورا ز کردهٔ خود زندان تازه بینی
31. ۳۱تیرش زحل بسوزد کز کام حوت گردونبر قبضهٔ کمانش دندان تازه بینی
32. ۳۲دریاست آستانش کز اشک داد خواهانبر هر کران دریا مرجان تازه بینی
33. ۳۳طفلی است شیرخواره بختش که در لب اوناهید را به هر دم پستان تازه بینی
34. ۳۴نوروز ران گشاده است از موکب جلالشتا پیکر جهان را خندان تازه بینی
35. ۳۵خورشید گویی از نو سالار خوان او شدکورا ز ماهی اکنون بریان تازه بینی
36. ۳۶شرح مناقبش را باد آسمان صحیفهتا در کف عطارد دیوان تازه بینی
37. ۳۷بادش کمال دولت تا هردم از کمالشدر ملک آل سامان، سامان تازه بینی
38. ۳۸فهرست ملک بادا نامش که تا قیامتزو نامهٔ کرم را، عنوان تازه بینی
39. ۳۹خمسین الف بادا ثلث بقاش کز ویبر اهل ربع مسکون احسان تازه بینی