1. ۱خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ریدور از مجاوران مکارم‌نمای ری
2. ۲در خون نشسته‌ام که چرا خوش نشسته‌انداین خواندگان خُلْد به دوزخ‌سرای ری
3. ۳آن را که تن به آب و هوای ری آورنددل آب و جان هوا شد از آب و هوای ری
4. ۴ری نیک بد ولیک صدورش عظیم نیکمن شاکر صدور و شکایت‌فزای ری
5. ۵نیک آمدم به ری، بَدِ ری بین به جای منایکاش دانمی که چه کردم به جای ری
6. ۶عقرب نهند طالع ری من ندانم آندانم که عقرب تن من شد لقای ری
7. ۷سرد است زهر عقرب و از بخت من مراتب‌های گرم زاد ز زهر جفای ری
8. ۸ای جان ری فدای تن پاک اصفهانوی خاک اصفهان حسد توتیای ری
9. ۹از خاص و عام ری همه انصاف دیده‌امجور من است ز آب و گِل جان‌گزای ری
10. ۱۰میر منند و صدر منند و پناه منسادات ری، ائمّهٔ ری، اتقیای ری
11. ۱۱هم لطف و هم قبول و هم اکرام یافتمز احرار ری و افاضل ری و اولیای ری
12. ۱۲از بس مکان که داده و تمکین که کرده‌اندخشنودم از کیای ری و ازکیای ری
13. ۱۳چون نیست رخصه سوی خراسان شدن مراهم باز پس شوم نکِشم پس بلای ری
14. ۱۴گر باز رفتنم سوی تبریز اجازت استشکرا که گویم از کرم پادشای ری
15. ۱۵ری در قفای جان من افتاد و من به جهدجان می‌برم که تیغ اجل در قفای ری
16. ۱۶دیدم سحرگهی ملک‌الموت را که پایبی‌کفش می‌گریخت ز دستِ وبای ری
17. ۱۷گفتم تو نیز؟ گفت چو ری دست برگشادبویحییِ ضعیف چه باشد به پای ری