1. ۱در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
2. ۲صبح است گل‌گون تاخته، شمشیر بیرون آختهبر شب شبیخون ساخته، خونش به عمدا ریخته
3. ۳کیمخت سبز آسمان، دارد ادیم بی‌کرانخون شب است این بی‌گمان بر طاق خضرا ریخته
4. ۴صبح آمده زرین سلب، نوروز نوراهان طلبزهره شکاف افتاده شب، وز زهره صفرا ریخته
5. ۵شب چاه بیژن بسته سر، مشرق گشاده زال زرخون سیاوشان نگر، بر خاک و خارا ریخته
6. ۶مستان صبوح آموخته وز می‌فتوح اندوختهمی‌شمع روح افروخته نقل مهیا ریخته
7. ۷رضوان کده خم خانه‌ها، حوض جنان پیمانه‌هاکف بر قدح دردانه‌ها از عقد حورا ریخته
8. ۸مرغ از شبستان حرم، میوه ز بستان ارمگردون ز پستان کرم شیر مصفا ریخته
9. ۹زر آب دیدی می‌نگر، می‌برده کار آب زرساقی به کار آب در آب محابا ریخته
10. ۱۰بادام ساقی مست خواب از جرعه شادروان خراباز دست‌ها جام سراب افتاده صهبا ریخته
11. ۱۱ای صبح خیزان می کجا، آن عقل ما را خون‌بهاآن آبروی کار ما نگذاشت الا ریخته
12. ۱۲مرغ صراحی کنده پر، برداشته یک نیمه سرور نیم منقار دگر، یاقوت حمرا ریخته
13. ۱۳هین جام رخشان دردهید آزاده را جان دردهیدآن پیر دهقان در دهید از شاخ برنا ریخته
14. ۱۴زر دوست از دست جهان در پای پیل افتاده دانما زیر پای دوستان زر پیل بالا ریخته
15. ۱۵سرمست عشق سرکشی، خاکستری در آتشیدر ششدر عذرا وشی، صد خصل عذرا ریخته
16. ۱۶خورده به رسم مصطبه، می در سفالین مشربهوقت مسیح یکشبه، در پای ترسا ریخته
17. ۱۷طاق ابروان رامش گزین، در حسن طاق و جفت کینبر زخمهٔ سحر آفرین، شکر ز آوا ریخته
18. ۱۸چنگی طبیب بوالهوس، بگرفته زالی را مجساصلع سری کش هر نفس، موئی است در پا ریخته
19. ۱۹ربعی نموده پیکرش، خطهای مسطر در برشناخن بر آن خطها برش، وقت محاکا ریخته
20. ۲۰مهری یکی پیر نزار، آوا برآورده به زارچون تندر اندر مرغزار جانی به هرجا ریخته
21. ۲۱وان هشت تا بربط نگر جان را بهشت هشت درهر تار ازو طوبی شمر صد میوه هر تا ریخته
22. ۲۲وان نی چو مار بی‌زبان، سوراخ‌ها در استخوانهم استخوانش سرمه‌دان، هم گوشت ز اعضا ریخته
23. ۲۳وان چون هلالی چوب دف، شیدا شده خم کرده کفما خون صافی را به کف، از حلق شیدا ریخته
24. ۲۴از پوست آهو چنبرش، آهو سرینی همبرشوز گور و آهو در برش، صید آشکارا ریخته
25. ۲۵کاسهٔ رباب از شعر تر، بر نوش قول کاسه‌گردر کاسهٔ سرها نگر زان کاسه حلوا ریخته
26. ۲۶راوی ز درهای دری، دلال و دلها مشتریخاقانی اینک جوهری، درهای بیضا ریخته
27. ۲۷در دری را از قلم، در رشتهٔ جان کرده ضمپس باز بگشاده ز هم، بر شاه والا ریخته
28. ۲۸زهره غزل‌خوان آمده، در زیر و دستان آمدهچون زیر دستان آمده بر شه ثریا ریخته
29. ۲۹خاقان اکبر کز شرف هستش سلاطین در کنفباران جود از ابر کف شرقا و غربا ریخته