1. ۱سلسلهٔ ابر گشت زلف زره سان اوقرصهٔ خورشید شد گوی گریبان او
2. ۲پنجهٔ شیران شکست قوت سودای اوجوشن مردان گسست ناوک مژگان او
3. ۳خوش نمکی شد لبش، تره تر عارضشبر نمک و تره بین دل‌ها مهمان او
4. ۴رنگ به سبزی زند چهره او را مگرسوی برون داد رنگ پستهٔ خندان او
5. ۵گرچه ز مهری که نیست، نیست دلش ز آن منهست بهرسان که هست هستی من ز آن او
6. ۶دازم زنگار دل، دارم شنگرف اشککیست که نقشی کند زین دو بر ایوان او
7. ۷عمر من اندر غمش رفت چو ناخن بسرماندم ناخن کبود از تب هجران او
8. ۸گرچه شکر خنده زد بر دل چون آتشمآتش من مگذرد بر شکرستان او
9. ۹دیلم تازی میان اوست، من از چشم و سرهندوکی اعجمی، بندهٔ دربان او
10. ۱۰عشق به بانگ بلند گفت که خاقانیایار عزیز است سخت، جان تو و جان او
11. ۱۱دی پدر من به وهم دایره‌ای برکشیددید در آن دایره نقطهٔ مرجان او
12. ۱۲صانع زرین عمل، پیر صناعت علیکز ید بیضا گذشت دست عمل ران او