1. ۱صبح‌دم چون کله بندد آه دود آسای منچون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من
2. ۲مجلس غم ساخته است و من چو بید سوختهتا به من راوق کند مژگان می پالای من
3. ۳رنگ و بازیچه است کار گنبد نارنگ رنگچند جوشم کز بروتم نگذرد صفرای من
4. ۴تیر باران سحر دارم سپر چون نفکنداین کهن گرگ خشن بارانی از غوغای من
5. ۵این خماهن گون که چون ریم آهنم پالود و سوختشد سکاهن پوشش از دود دل دروای من
6. ۶مار دیدی در گیا پیچان؟ کنون در غار غممار بین پیچیده بر ساق گیا آسای من
7. ۷اژدها بین حلقه گشته خفته زیر دامنمز آن نجنبم ترسم آگه گردد اژدرهای من
8. ۸تا نترسند این دو طفل هندو اندر مهد چشمزیر دامن پوشم اژدرهای جان فرسای من
9. ۹دست آهنگر مرا در مار ضحاکی کشیدگنج افریدون چه سود اندر دل دانای من
10. ۱۰آتشین آب از خوی خونین برانم تا به کعبکاسیا سنگی است بر پای زمین‌پیمای من
11. ۱۱جیب من بر صدرهٔ خارا عتابی شد ز اشککوه خارا زیر عطف دامن خارای من
12. ۱۲روی خاک آلود من چون کاه بر دیوار حبساز رخم کهگل کند اشک زمین اندای من
13. ۱۳چون کنار شمع بینی ساق من دندانه‌دارساق من خائید گوئی بند دندان خای من
14. ۱۴قطب‌وارم بر سر یک نقطه دارد چار میخاین دو مریخ ذنب فعل زحل سیمای من
15. ۱۵تا که لرزان ساق من بر آهنین کرسی نشستمی‌بلرزد ساق عرش از آه صور آوای من
16. ۱۶بوسه خواهم داد ویحک بند پندآموز رالاجرم زین بندچنبروار شد بالای من
17. ۱۷در سیه کاری چو شب روی سپید آرم چو صبحپس سپید آید سیه‌خانه به شب ماوای من
18. ۱۸پشت بر دیوار زندان، روی بر بام فلکچون فلک شد پرشکوفه نرگس بینای من
19. ۱۹محنت و من روی در روی آمده چون جوز مغزفندق آسا بسته روزن سقف محنت زای من
20. ۲۰غصهٔ هر روز و یارب یارب هر نیم شبتا چه خواهد کرد یارب یارب شب‌های من
21. ۲۱هست چون صبح آشکارا کاین صباحی چند رابیم صبح رستخیز است از شب یلدای من
22. ۲۲منجنیق صد حصار است آه من غافل چراستشمع‌سان زین منجنیق از صدمت نکبای من
23. ۲۳روزه کردم نذر چون مریم که هم مریم صفاستخاطر روح القدس پیوند عیسی زای من
24. ۲۴نیست بر من روزه در بیماری دل زان مراروزه باطل می‌کند اشک دهان آلای من
25. ۲۵اشک چشمم در دهان افتد گه افطار از آنکجز به آبِ گرم، پِستی نگذرد از نای من
26. ۲۶پای من گوئی به درد کج روی ماخوذ بودپای را این دردسر بود از سر سودای من
27. ۲۷ز آنکه داغ آهنین آخر دوای دردهاستز آتشین آه من آهن داغ شد بر پای من
28. ۲۸نی که یک آه مرا هم صد موکل بر سر استورنه چرخستی مشبک ز آه پهلو سای من
29. ۲۹روی دیلم دیدم از غم موی زوبین شد مراهمچو موی دیلم اندر هم شکست اعضای من
30. ۳۰چون ربابم کاسه خشک است و خزینه خالی استپس طنابم در گلو افکنده‌اند اعدای من
31. ۳۱ای عفی‌الله خواجگانی کز سر صفرای جاهخوانده‌اند امروز انار الله بر خضرای من
32. ۳۲هر زنی هندو که او را دانه بر دست افکنمدانه زن پیدا نبیند خرمن سودای من
33. ۳۳چون زر و گل به دست الا که خار پای عقلصید خاری کی شود عقل سخن پیرای من
34. ۳۴زر دو حرف افتاد و باهم هر دو را پیوند نیپس کجا پیوند سازد با دل یکتای من
35. ۳۵سامری سیرم نه موسی سیرت ار تا زنده‌امدر سم گوساله آلاید ید بیضای من
36. ۳۶در تموزم برگ بیدی نه ولبی از روی قدرباد زن شد شاخ طوبی از پی گرمای من
37. ۳۷برگ خرمایم که از من باد زن سازند خلقباد سردم در لب است و ریز ریز اجزای من
38. ۳۸نافهٔ مشکم که گر بندم کنی در صدحصارسوی جان پرواز جوید طیب جان افزای من
39. ۳۹نافه را کیمخت رنگین سرزنش‌ها کرد و گفتنیک بدرنگی، نداری صورت زیبای من
40. ۴۰نافه گفتش یافه کم گو کایت معنی مراستو اینک اینک حجت گویا دم بویای من
41. ۴۱آینه رنگی که پیدای تو از پنهان به استکیمیا فعلم که پنهانم به از پیدای من
42. ۴۲کعبه‌وارم مقتدای سبز پوشان فلککز وطای عیسی آید شقهٔ دیبای من
43. ۴۳در ممزج باشم و ممزوج کوثر خاطرمدر معرج غلطم و معراج رضوان جای من
44. ۴۴چون گل رعناست شخصم کز پی کشتن زیددر شهیدی شاهدی دارد گل رعنای من
45. ۴۵چند بیغاره که در بیغولهٔ عاری شدیای پی غولان گرفته دوری از صحرای من
46. ۴۶آبنوسم در بن دریا نشینم با صدفخس نیم تا بر سر آیم کف بود همتای من
47. ۴۷جان فشانم، عقل پاشم، فیض رانم، دل دهمطبع عالم کیست تا گردد عمل فرمای من
48. ۴۸علوی و روحانی و غیبی و قدسی زاده‌امکی بود دربند استطقسات استقصای من
49. ۴۹دایهٔ من عقل و زقه شرع و مهد انصاف بودآخشیجان امهات و علویان آبای من
50. ۵۰چو دو پستان طبیعت را به صبر آلود عقلدر دبستان طریقت شد دل والای من
51. ۵۱وز دگر سو چون خلیل الله دروگر زاده‌امبود خواهر گیر عیسی مادر ترسای من
52. ۵۲چشمهٔ صلب پدر چون شد به کاریز رحمزان مبارک چشمه زاد این گوهرین دریای من
53. ۵۳پردهٔ فقرم مشیمه دست لطفم قابلهخاک شروان مولد و دار الادب منشای من
54. ۵۴ز ابتدا سر مامک غفلت نبازیدم چو طفلزانکه هم مامک رقیبم و هم مامای من
55. ۵۵بختی مستم نخورده پخته و خام شماکز شما خامان نه اکنون است استغنای من
56. ۵۶حیض بر حور و جنابت بر ملایک بسته‌امگر ز خون دختران رز بود صهبای من
57. ۵۷ور خورم می هم مرا شاید که از دهقان خلددی رسید از دست امروز اجری فردای من
58. ۵۸در بهشتم می‌خورم طلق حلال ایراکه روحخاک می‌شد تا پذیرد جرعهٔ حمرای من
59. ۵۹بوسه بر سنگ سیاه و مصحف روشن دهمگرچه چون کوثر همه تن لب شود اجزای من
60. ۶۰مالک الملک سخن خاقانیم کز گنج نطقدخل صد خاقان بود یک نکتهٔ غرای من
61. ۶۱دست من جوزا و کلکم حوت و معنی سنبلهسنبله زاید ز حوت از جنبش جوزای من
62. ۶۲گرچه از زن سیرتان کارم چو خنثی مشکل استحامله است از جان مردان خاطر عذرای من
63. ۶۳گر به هفت اقلیم کس دانم که گوید زین دو بیتکافرم دار القمامه مسجد اقصای من
64. ۶۴از مصاف بولهب فعلان نپیچانم عنانچون رکاب مصطفی شد ملجا و منجای من
65. ۶۵قاسم رحمت ابوالقاسم رسول الله که هستدر ولای او خدیو عقل و جان مولای من