1. ۱زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقابخیمهٔ روحانیان کرد معنبر طناب
2. ۲شد گهر اندر گهر صفحهٔ تیغ سحرشد گره اندر گره حلقهٔ درع سحاب
3. ۳صبح فنک پوش را ابر زره در قبابرده کلاه زرش قندز شب را ز تاب
4. ۴بال فرو کوفت مرغ، مرغ طرب گشت دلبانگ برآورد کوس، کوس سفر کوفت خواب
5. ۵صبح برآمد ز کوه چون مه نخشب ز چاهماه برآمد به صبح چون دم ماهی ز آب
6. ۶نیزه کشید آفتاب حلقهٔ مه در ربودنیزهٔ این زر سرخ حلقهٔ آن سیم ناب
7. ۷شب عربی‌وار بود بسته نقابی بنفشاز چه سبب چون عرب نیزه کشید آفتاب
8. ۸بر کتف آفتاب باز ردای زر استکرده چو اعرابیان بر در کعبه مآب
9. ۹حق تو خاقانیا کعبه تواند شناختز آخور سنگین طلب توشهٔ یوم‌الحساب
10. ۱۰مرد بود کعبه جوی طفل بود کعب بازچون تو شدی مرد دین روی ز کعبه متاب
11. ۱۱کعبه که قطب هدی است معتکف است از سکونخود نبود هیچ قطب منقلب از انقلاب
12. ۱۲هست به پیرامنش طوف کنان آسمانآری بر گرد قطب چرخ زند آسیاب
13. ۱۳خانه خدایش خداست لاجرمش نام هستشاه مربع نشین تازی رومی خطاب