1. ۱ضمان‌دار سلامت شد دل منکه دار الملک عزلت ساخت مسکن
2. ۲امل چون صبح کاذب گشت کم عمرچو صبح صادقم دل گشت روشن
3. ۳به وحدت رستم از غرقاب وحشتبه رستم رسته گشت از چاه بیژن
4. ۴شدستم ز انده گیتی مسلمچو گشتم ز انده عزلت ممکن
5. ۵نشاید بردن انده جز به اندوهنشاید کوفت آهن جز به آهن
6. ۶دلم آبستن خرسندی آمداگر شد مادر گیتی سترون
7. ۷چو حرص آسود چه روزه چه روزیچو دیده رفت چه روز و چه روزن
8. ۸از آتش طعمه خواهم داد دل راچو دل خرسند شد گو خاک خور تن
9. ۹ببین هر شام‌گاهی نسر طائربه خوان همتم مرغ مسمن
10. ۱۰سلیمان‌وار مهر حسبی اللهمرا بر خاتم دل شد مبین
11. ۱۱نه با یاران کمر بندم چو غنچهنه بر خصمان سنان سازم چو سوسن
12. ۱۲نخواهم چارطاق خیمهٔ دهروگر سازد طنابم طوق گردن
13. ۱۳مرا یک گوش ماهی بس بود جایدهان مار چون سازم نشیمن
14. ۱۴جهان انباشت گوش من به سیماببدان تا نشنوم نیرنگ این زن
15. ۱۵مرا دل چون تنور آتشین شداز آن طوفان همی بارم به دامن
16. ۱۶در این پیروزه طشت از خون چشممهمه آفاق شد بیجاده معدن
17. ۱۷اگر نه سرنگونسارستی این طشتلبالب بودی از خون دل من
18. ۱۸من اندر رنج و دونان بر سر گنجمگس در گلشن و عنقا به گلخن
19. ۱۹عجب ترسانم از هر ماده طبعیاگرچه مبدع فحلم در این فن
20. ۲۰لگامم بر دهان افکند ایامکه چون ایام بودم تند و توسن
21. ۲۱زبان مار من یعنی سر کلککزو شد مهرهٔ حکمت معین
22. ۲۲کشد چون مور بر کژدم دلان خیلکه خیل مور، کژدم راست دشمن
23. ۲۳نبینی جز مرا نظمی محققنیابی جز مرا نثری مبرهن
24. ۲۴نیازد جز درخت هند کافورنیریزد جز درخت مصر روغن
25. ۲۵نه نظم من به بیت کس مزورنه عقد من به در کس مزین
26. ۲۶نه پیش من دواوین است و دفترنه عیسی را عقاقیر است و هاون
27. ۲۷ضمیر من امیر آب حیوانزبان من شبان واد ایمن
28. ۲۸کبوتر خانهٔ روحانیان رانقط‌های سر کلک من ارزن
29. ۲۹سفال نو شود گردون چو باشدعروس خاطرم را وقت زادن
30. ۳۰برای قحط سال اهل معنیهمی بارم ز خاطر سلوی و من
31. ۳۱اگر ناهید در عشرتگه چرخسراید شعر من بر ساز ارغن
32. ۳۲ببخشد مشتری دستار و مصحفدهد مریخ حالی تیغ و جوشن
33. ۳۳ازین نورند غافل چند اعمیبر این نطقند منکر چند الکن
34. ۳۴ازین مشتی سماعیلی ایاموزاین جوقی سرابیلی برزن
35. ۳۵همه قلب وجود و شولهٔ عصرنعایم‌وار آتش‌خوار و ریمن
36. ۳۶همه چون دیگ بی‌سر زاده اولکنون سر یافته یعنی نهنبن
37. ۳۷چون موسیجه همه سر بر هواکشچو دمسیجه همه دم بر زمین زن
38. ۳۸همه بی‌مغز و از بن یافته قدرکه از سوراخ قیمت یافت سوزن
39. ۳۹عمود رخش را سازند قبلهنهند آنگاه تهمت بر تهمتن
40. ۴۰حدیث کوفیان تلقین گرفتهبه اسناد و بقال و قیل و عن‌عن
41. ۴۱لقبشان در مصادر کرده مفعولدو استاد این ز تبریز آن ز زوزن
42. ۴۲فرنجک وارشان بگرفته آن دیوکه سریانی است نامش خرخجیون
43. ۴۳نداند طبع این حاشا ز حاشانداند فهم آن بهمن ز بهمن
44. ۴۴یکایک میوه دزد باغ طبعمولیک از شاخ بختم میوه افکن
45. ۴۵مرا در پارسی فحشی که گویندبه ترکی چرخشان گوید که سن‌سن
46. ۴۶چو من لاحول کردم طاعنان رابه گرد من کجا یارند گشتن
47. ۴۷نه من دنبالشان دارم به پاسخنه جنگ حیز جوید گیو و بهمن
48. ۴۸ز تف آه من آن دید خواهدکه از آتش نبیند هیچ خرمن
49. ۴۹که با فیل آن کند طیر ابابیلکه نکند هیچ غضبان و فلاخن
50. ۵۰تب ربع آمد ایشان را که ناممبه گرد ربع مسکون یافت مسکن
51. ۵۱عجب نه گر شب میلاد احمدنگون سار آمد اصنام برهمن
52. ۵۲توئی خاقانیا سیمرغ اشعاربر این کرکس شعاران بال بشکن
53. ۵۳دهان ابلهان دارند، بردوزبروت روبهان دارند، برکن
54. ۵۴برای آنکه خرازان گه خرزکنند از سبلت روباه درزن
55. ۵۵چو شیر از بهر صید گاو سارانلعاب طبع گرداگرد می تن
56. ۵۶وفا اندک طلب زین دیو مردمجفا بسیار کش زین سبز گلشن
57. ۵۷به درگاه رسول الله بنه بارکه درگاه رسول اعلا و اعلن
58. ۵۸مراد کاف و نون طاها و یاسینکه عین رحمت است از فضل ذوالمن
59. ۵۹به دستش داده هفت ایوان اخضرکلید هشت شادروان ادکن