1. ۱آن پیر ما که صبح لقائی است خضر نامهر صبح بوی چشمهٔ خضر آیدش ز کام
2. ۲با برتریش گوهر جمشید پست پستبا پختگیش جوهر خورشید خام خام
3. ۳تنها روی ز صومعه‌داران شهر قدسگه گه کند به زاویهٔ خاکیان مقام
4. ۴آنجا بود سجادهٔ خاصش به دست راستوینجا به دست چپ بودش تکیه‌گاه عام
5. ۵بوده زمین خانقهش بام آسمانبیرون ازین سراچه که هست آسمانش نام
6. ۶چون پای در کند ز سر صفهٔ صفاسر بر کند به حلقهٔ اصحاف کهف شام
7. ۷سازد وضو به مسجد اقصی به آب چشمشکر وضو کند به در مسجد الحرام
8. ۸آب محیط را ز کرامات کرده پلبگذشته ز آتشین پل این طاق آب فام
9. ۹هر شب قبای مشرقی صبح را فلکنور از کلاه مغربی او برد به وام
10. ۱۰پی کور شبروی است نه ره جسته و نه زادسرمست بختی‌است نه می دیده و نه جام
11. ۱۱شبرو که دید ساخته نور مبین چراغ؟بختی که دید یافته حبل المتین زمام
12. ۱۲ننموده رخ به آینه گردان مهر و ماهنسپرده دل به بوقلمون باف صبح و شام
13. ۱۳تقطیع او و ازرق گردون ز یک شعارتسبیح او و عقد ثریا ز یک نظام
14. ۱۴پر دل چو جوز هندی و مغزش همه خردخوش دم چو مشک چینی و حرفش همه کلام
15. ۱۵عنقاست مور ریزه خور سفرهٔ سخاشچونان که مور ریزهٔ عنقاست زال سام
16. ۱۶چون زال پیرزاده به طفلی و عاقبتدر حلق دیو خام چو رستم فکند خام
17. ۱۷پوشد لباس خاکی ما را ردای نورخاکی لباس کوته و نوری رداش تام
18. ۱۸دلقش هزار میخی چرخ و به جیب چاکباز افکنش ز نور و فراویزش از ظلام
19. ۱۹گاهی کبودپوش چو خاک است و همچو خاکگنجور رایگان و لگذ خستهٔ عوام
20. ۲۰گاهی سفیدپوش چو آب است و همچو آبشوریده ومسلسل و تازان ز هر عظام
21. ۲۱گاه از همه برهنه‌تر آید چو آفتابپوشد برهنگان را چون آفتاب بام
22. ۲۲او بود نقطه حرف الف دال میم راکامد چهل صباح و چهل اصل و یک قیام
23. ۲۳زو دید آن نماز که قائم بود الفراکع بماند دال و تشهد نمود لام
24. ۲۴گاهی براق چار ملک را لگام گیرگاهی به دیو هفت سری برکند لگام
25. ۲۵با آب کار تیغ و چون تیغ از غذای نفسصوفی کار آب‌کن از خون انتقام
26. ۲۶در بند عشق شاهد و هم عشق شاهدشعشقی چو قیس عامری و عروهٔ حزام
27. ۲۷در صورتی که دیده جمالش صور نگارزو شاهدی گرفته و رفته ره ملام
28. ۲۸در آینه عنایت صیقل شناختهزو قبله کرده و شده سرمست و مستهام
29. ۲۹چون نوح پیر عشق و ز طوفان مهلکاتایمن به کوه کشتی و خرم ز سام و حام
30. ۳۰ریزان ز دیده اشک طرب چون درخت رزکز آتش نشاط شود آبش از مسام
31. ۳۱در وجد و حال همچو حمام است چرخ زنبر دیده نام عشق رقم کرده چون حمام
32. ۳۲گردد فلک ز حیرت حالش زمین نشینگردد زمین ز سرعت رقصش فلک خرام
33. ۳۳پیری که پیر هفت زیبدش مریدمیری که میر هشت جنان شایدش غلام
34. ۳۴آمد مسیح‌وار به بیمار پرس منکازرده دید جان من از غصهٔ لام
35. ۳۵کاین آبنوس و عاج شب و روز و روز و شبچون عاج و آبنوس شکافد دل کرام
36. ۳۶من دست بر جبین ز سر درد چون جنینکارد ز عجز روی به دیوار پشت مام
37. ۳۷من چفته چنگ و گم شده سر نای و چون ربابخالی خزینه از درم و کاسه از طعام
38. ۳۸در مطبخ فلک که دو نان است گرم و سردغم به نوالهٔ من و خون جگر ادام
39. ۳۹غم مرد را غذاست چو فارغ شد از جهانخون تیغ راحلی است چو بیرون شد از نیام
40. ۴۰او کز درم درآمد و دندان سپید کردپوشید بام را سر دندانش نور فام
41. ۴۱سردابه دید حجره فرو رفت یک دو پیکرسی نهاده دید برآمد سه چار گام
42. ۴۲بنشست و خطبه کرد به فصل الخطاب و گفتگر مشکلیت هست سؤالات کن تمام
43. ۴۳سربسته همچو فندق اشارت همی شنومی‌پرس پوست کنده چو بادام کان کدام
44. ۴۴گفتم به پایگاه ملایک توان رسید؟گفتا توان اگر نشود دیو پایدام
45. ۴۵گفتم گلوی دیو طبیعت توان برید؟گفتا توان اگر ز شریعت کنی حسام
46. ۴۶گفتم هوا به مرکب خاکی توان گذشت؟گفتا توان اگر به ریاضت کنیش رام
47. ۴۷گفتم کلید گنج معراف توان شناخت؟گفتا توان اگر نشود نفس اسیر کام
48. ۴۸گفتم ز وادی بشریت توان گذشت؟گفتا توان اگر نبود مرکبت جمام
49. ۴۹گفتم ز شاه هفت تنان دم توان شنید؟گفتا توان اگر نشدی شاه شاهقام
50. ۵۰خاقانیا به سوک پسر داشتی کبودبر سوک شاه شرع سیه پوش بر دوام
51. ۵۱کارواح سبز پوش سیه‌جامه‌اند پاکبر مرگ زادهٔ حفده خواجهٔ همام
52. ۵۲شیخ الائمه عمدهٔ دین قدوهٔ هدیصدر الشریعه حجت حق مفتی انام
53. ۵۳او کعبهٔ علوم و کف و کلک و مجلسشبودند زمزم و حجر الاسود و مقام
54. ۵۴او و همه جهان مثل زمزم و خلاباو و همه سران حجر الاسود و رخام
55. ۵۵زمزم نمای بود به مدحش زبان منتا کرده بودم از حجر الاسود استلام
56. ۵۶زان بوحنیفه مرتبت شافعی بیانچون مصر و کوفه بود نشابور ز احترام
57. ۵۷پس چون رکاب او ز نشابور در رسیدتبریز شد هزار نشابور ز احتشام
58. ۵۸تب ریزهای بدعت تبریز برگرفتتبریز شد ز رتبت او روضة السلام
59. ۵۹من خاک خاک او که ز تبریز کوفه ساختخاکی است کاندر او اسد الله کند کنام
60. ۶۰از همتش اتابک و سلطان حیات یافتکو داشت هر دو را به پناه یک اهتمام
61. ۶۱چون او برفت اتابک و سلطان ز پس برفتاین شمس در کسوف شد، آن بدر در غمام
62. ۶۲او رفت و سینه‌ها شده بیمار لایعاداو خفت و فتنه‌ها دشه بیدار لاینام
63. ۶۳بر تربتش که تبت و چین شد چو بگذریاز بوی نافه عطسهٔ مشکین زند مشام
64. ۶۴چون سیب نخل بند بریزد به سوک اوزرین ترنج فلکهٔ این نیل گون خیام
65. ۶۵ز انفاس عمدة الدین در شرق و غرب بودبا امت استقامت و با ملت انتظام
66. ۶۶ملت چو عقد نظمه الصدر فانتظمامت چو شاخ قومه الشیخ فاستقام
67. ۶۷جاهش ز دهر چون مه عید از صف نجومذاتش ز خلق چون شب قدر از مه صیام
68. ۶۸او بود صد جوینی و غرالی اینت غبنکاندر جهان به کندریی بودنی نظام
69. ۶۹آن ریسمان فروش که از آسمان سروشکردی به ریسمان اشاراتش اعتصام
70. ۷۰وان قفل‌گر که بود کلید سرای علمکردید چو حلقه بر در فرمانش التزام
71. ۷۱یحیی صفات بود چو یاسین و خصم اوستمن ینکر المهیمن آن یحیی العظام
72. ۷۲خصمش به مستی آمد از ابلیس هم چنان کهیاجوج بود نطفهٔ آدم به احتلام
73. ۷۳گر ناقصی ندید کمالش عجب مدارکز مشک بی‌نصیب بود مغز با زکام
74. ۷۴بودی قوام شرع و به پیری ز مرگ تاجبا داغ و درد زیست در این دهر ناقوام
75. ۷۵آری به داغ و دردسرانند نامزداینک پلنگ در برص و شیر در جذام
76. ۷۶خورشید شاه انجم و هم خانهٔ مسیحمصروع و تب زده است و سها ایمن از سقام
77. ۷۷چون خواجه شد چه نور و چه ظلمت قرین دهرچون روح شد چه نوش و چه حنظل نصیب کام
78. ۷۸بی‌مقتدای ملت نه کلک و نه کتاببی‌شهسوار زابل نه رخش و نه ستام
79. ۷۹او سورهٔ حقایق و من کمتر آیتشزانم به نامه آیت حق کرده بود نام
80. ۸۰حرز فرشتگان چپ و راست می‌کنماین نامه را که داشت ز مشک ختن ختام
81. ۸۱این نامه بر سر دو جهان حجت من استکو نامه نیست عروهٔ وثقی است لا انفصام
82. ۸۲این نامه هفت عضو مرا هفت هیکل استکایمن کند ز هول سباع و شر هوام
83. ۸۳آیم به حشر نامهٔ او بسته بر جبینگرد من از نظارهٔ آن نامه ازدحام
84. ۸۴تا وصف او تمیمهٔ من شد بجنب منتمتام ناتمام سخن بود بو تمام
85. ۸۵وصفش مطهر است چو قرآن که خواندنشبر پاک تن حلال بود بر جنب حرام
86. ۸۶بی‌او سخن نرانم وکی پرورد سخنحسان پس از رسول و فرزدق پس از هشام
87. ۸۷خود بر دلم جراحت مرگ رشید بوداز مرگ خواجه رفت جراحت ز التیام
88. ۸۸گر صد رشید داشتمی کردمی فداشآن روز کامدش ز رسول اجل پیام
89. ۸۹گر زهر جان گزای فراقش دلم بسوختپازهر خواهم از همم سید همام
90. ۹۰اقضی القضاة حجة الاسلام زین دینکاثار مجد او چو ابد باد مستدام
91. ۹۱سیف الحق افضل‌ابن محمد که طالعشدارد خلافة الحق در موضع سهام
92. ۹۲حق در حقش دعای من از صدق بشنوادمن نامرادی دلش از دهر مشنوام
93. ۹۳دار السلام اهل هدی باد صدر اوز ایزد بر او تحیت و از عرشیان سلام