1. ۱من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
2. ۲صد پیل‌وار خواهدم از زر خشک از آنکمشک است پیل بالا در سنبل ترش
3. ۳دل تو سنی کجا کند آن را که طوق‌واردر گردن دل است کمند معنبرش
4. ۴نقد است سرخ‌رویی دل با هزار درداز تنگی کمند، نه از وجه دیگرش
5. ۵خاقانی است هندوی آن هندوانه زلفوان زنگیانه خال سیاه مدورش
6. ۶چون موی زنگیش سیه و کوته است روزاز ترک تاز هندوی آشوب گسترش
7. ۷خاقانی از ستایش کعبه چه نقص دیدکز زلف و خال گوید و کعبه برابرش
8. ۸بی‌حرمتی بود نه حکیمی، که گاه وردزند مجوس خواند و مصحف ببر درش
9. ۹نی نی بجای خویش نسیبی همی کندنعتی است زان دلبر و کعبه است دلبرش
10. ۱۰خال سیاه او حجر الاسود است از آنکماند به خال زلف به خم حلقهٔ درش
11. ۱۱سنگ سیه مخوان حجر کعبه را از آنکخوانند روشنان همه خورشید اسمرش
12. ۱۲گویی برای بوس خلایق پدید شدبر دست راست بیضهٔ مهر پیمبرش
13. ۱۳خاقانیا به کعبه رسیدی روان بپاشگرچه نه جنس پیش کش است این محقرش
14. ۱۴دیدی جناب حق جنب آرزو مشوکعبه مطهر است، جنب خانه مشمرش
15. ۱۵با آب و جاه کعبه وجود تو حیض توستهم ز آب چاه کعبه فرو شوی یک سرش
16. ۱۶این زال سرسپید سیه دل طلاق دهآنک ببین معاینه فرزند شوهرش
17. ۱۷تا حشر مرده زست و جنب مرد هر کسیکاین شوخ مستحاضه فرو شد به بسترش
18. ۱۸کی بدترین حبائل شیطان کند طلبآن کس که با حمایل سلطان بود برش
19. ۱۹خورشید را بر پسر مریم است جایجای سها بود به بر نعش و دخترش
20. ۲۰از چنبر کبود فلک چون رسن مپیچمردی کن و چو طفل برون جه ز چنبرش
21. ۲۱اول فسون دهد فلک آخر گلو بردآخر به رنجی ار شوی اول فسون خورش
22. ۲۲اول به رفق دانه فشانند پیش مرغچون صید شد به قهر ببرند حنجرش
23. ۲۳سوگند خور به کعبه و هم کعبه داند آنکچون من نبود و هم نبود یک ثناگرش
24. ۲۴شکر جمال گوی که معمار کعبه اوستیارب چو کعبه دار عزیز و معمرش
25. ۲۵شاه سخن به خدمت شاه سخا رسیدشاه سخا سخن ز فلک دید برترش
26. ۲۶طبع زبان چو تیر خزر دید و تیغ هنداز روم ساخت جوشن و از مصر مغفرش
27. ۲۷آری منم که رومی مصری است خلعتمز آن کس که رفت تا خزر و هند مخمرش
28. ۲۸صبح و شفق شدم سر و تن ز اطلس و قصبز آن کس که رکن خانهٔ دین خواند جعفرش
29. ۲۹بر تاج آفتاب کشم سر به طوق اوبر ابلق فلک فکنم زین به استرش
30. ۳۰دیدم که سیئات جهانش نکرد صیدز آن رد نکردم این حسنات موفرش
31. ۳۱سلطان دل و خلیفه همم خوانمش از آنکسلطان پدر نوشت و خلیفه برادرش
32. ۳۲در حضرت خلیفه کجا ذکر من شدیگر نیستی مدد ز کرامات مظهرش
33. ۳۳ختم کمال گوهر عباس مقتفیکاعزاز یافت گوهر آدم ز جوهرش
34. ۳۴از مصطفی خلیفه و چون آدم صفیاز خود خلیفه کرد خدای گروگرش
35. ۳۵انصاف ده که آدم ثانی است مقتفیدر طینت است نور یدالله مخمرش
36. ۳۶از خط کردگار فلک راست محضریالمقتفی خلیفتنا مهر محضرش
37. ۳۷در دست روزگار فلک راست محضریالمقتفی ابوالخلفا نقش دفترش
38. ۳۸بوبکر سیرت است و علی علم، تا ابدمن در دعا بلال و به خدمت چو قنبرش