1. ۱صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
2. ۲هر پاسبان که طرهٔ بام زمانه داشتچون طره سر بریده شد از زخم خنجرش
3. ۳صبح از صفت چویوسف و مه نیمهٔ ترنجبکران چرخ دست بریده برابرش
4. ۴شب گیسوان گشاده چو جادو زنی به شکلبسته زبان ز دود گلو گاه مجمرش
5. ۵گفتی که نعل بود در آتش نهاده ماهمشهود شد چو شد زن دود افکن از برش
6. ۶شب را نهند حامله خاور چراست زردکبستنی دلیل کند روی اصفرش
7. ۷شب عقد عنبرینهٔ گردون فرو گسستتا دست صبح غالیه سازد ز عنبرش
8. ۸آنک عروس روز، پس حجله معتکفگردون نثار ساخته صد تخت گوهرش
9. ۹ز آن پیش کاین عروس برهنه علم شودکوس از پی زفاف شد آنک نواگرش
10. ۱۰گوئی که مرغ صبح زر و زیورش بخوردکز حلق مرغ می‌شنوم بانگ زیورش
11. ۱۱مانا که محرم عرفات است آفتابکاحرام را برهنه سر آید ز خاورش
12. ۱۲هر سال محرمانه ردا گیرد آفتابوز طیلسان مشتری آرند میزرش
13. ۱۳بل قرص آفتاب به صابون زند مسیحکاحرام را ازار سپید است در خورش
14. ۱۴بینی که موقف عرفات آمده مسیحاز آفتاب جامهٔ احرام در برش
15. ۱۵پس گشته صد هزار زبان آفتاب‌وارتا نسخهٔ مناسک حج گردد از برش
16. ۱۶نشکفت اگر مسیح درآید ز آسمانآرد طواف کعبه و گردد مجاورش
17. ۱۷کامروز حلقهٔ در کعبه است آسمانحلقه زنان خانهٔ معمور چاکرش
18. ۱۸بل حارسی است بام و در کعبه را مسیحزان است فوق طارم پیروزه منظرش
19. ۱۹چوبک زند مسیح مگر زآن نگاشتندبا صورت صلیب برایوان قیصرش