1. ۱خود لطف بود چندان ای جان که تو داریدارند بتان لطف نه چندان که تو داری
2. ۲بر مرکب خوبی فکنی طوق ز غبغبدستارچه زان زلف پریشان که تو داری
3. ۳بالله که عجب نیست گر از تابش غبغبزرین شود آن گوی گریبان که تو داری
4. ۴بر شکّرت از پرّ مگس پرده چه سازیای من مگس آن شکرستان که تو داری
5. ۵گفتی که برو گر مگسی برننشینیهم مورچه‌ام بر سر آن خوان که تو داری
6. ۶مژگانت مرا کشت که یک موی نیازردوین نیست عجب زان سر مژگان که تو داری
7. ۷بگشای به دندان گره از رشتهٔ جانمتا درد چِنم زان سر دندان که تو داری
8. ۸گفتی که چه سر داری در عشق نگوئیدارم سر پای تو به آن جان که تو داری
9. ۹بردی دل خاقانی از آن سان که تو دانیمی‌دار به زنهارش از آن سان که تو داری