1. ۱درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
2. ۲دوش ز چشم مردمان اشک به وام خواستماین همه اشک عاریه است اشک روان من کجا
3. ۳او ز من خراب دل کرد چو گنج پی نهانمن که خرابه اندرم گنج نهان من کجا
4. ۴یار ز من گسست و من بهر موافقت کنونبند روان گسسته‌ام انس روان من کجا
5. ۵گهگهی آن شکرفشان سرکه فشان ز لب شدیگرم جگر شدم ز تب سرکه‌فشان من کجا
6. ۶روز به روز بر فلک بخشش عافیت بودآن همه را رسیده بخش ای فلک آنِ من کجا
7. ۷نالهٔ خاقانی اگر دادستان شد از فلکنالهٔ من نبست غم دادستان من کجا