1. ۱مرا کاین صبح روشن زا یک امشب در کنار استیچه کارم ز این سپس با صبح و شام روزگار استی
2. ۲به گونه طره افکندی و کردی تیره گون روزمچگونه گونه نخراشم که اینم شام تار استی
3. ۳تو را چشم و مرا دل هر دو بیمارند و این طرفهدل بیمار من چشم تو را بیماردار استی
4. ۴صف آرائی ز مژگان کرده چشمت از پی قتلمهمانا عادت ترکان همیشه کارزار استی
5. ۵بود تا از گزند دیده نظارگان ایمنبه رویت خال مشکین چون سپند اندر شرار استی
6. ۶عبور خسرو خط شد مگر در کشور حسنتکه از گرد سپاه وی به رخسارت غبار استی
7. ۷چه ماه است این که تیغ ابروی او خون دل ریزدچه نخل است این که از تیر و کمانش برگ و بار استی
8. ۸از آن در زیر لب داری تو شیرین خنده ها هر دمکه ما را در غمت بس گریه های زارزار استی
9. ۹شمیم مشک برخیزد ز زلفینت، همی جانامگر همخوابه زلفینت به آهوی تتار استی
10. ۱۰تو را گر شمع رخساری فروزان است، ما را همدلی باشد که بر شمع رخت پروانه وار استی
11. ۱۱اثر کی در تو خواهد کرد نالم گر هزار آساکه چون من بر گل رویت هزار آسا هزار استی
12. ۱۲قوام شرع پیغمبر مهیمن مظهر داورامیرالمؤمنین حیدر ولی کردگار استی
13. ۱۳شهنشاهی که گر بینی به چشم غیب بر رویشمحمد، شاهد غیبش، شهود آئینه دار استی
14. ۱۴شود چون ظاهر از دست تو افعال سرافیلیخداوندا، اگر دستت نه دست کردگار استی
15. ۱۵چنان وارسته ای از خود، چنان پیوسته ای با حقکه خود رخساره یزدان ز رویت آشکار استی
16. ۱۶تجلی کرد تا روی تو در آئینه امکاناز این رو دلربا رخسار هر زیبا نگار استی
17. ۱۷گهی از چهر لیلی شاهدی مجنون فریب استیگهی از روی عذرا، آهوی وامق شکار استی
18. ۱۸جنان از نفحه مهرت بهار بی خزان استیجحیم از شعله قهرت خزانی بی بهار استی
19. ۱۹ز گرد موکبت بر چهره انجم نقاب استیز نعل توسنت بر گوش گردون گوشوار استی