1. ۱آمد زمان آنکه دلارام عاشقانبی پرده همچو مهر زند سر ز شرق جان
2. ۲گلهای معنوی دمد از شاخه مرادسازند نغمه ساز هزاران نکته دان
3. ۳آمد مگر ادیب سخن سنج هوشمندکاورده خوش بکف ورق اطفال بوستان
4. ۴یکجا ستاده سرو ولی پای در به گلآمد مگر به باغ سهی سرو دل چمان
5. ۵ساقی به جام کرد دگر راح روح بخشگوئی دمید باز ز نوجان به می کشان
6. ۶زاهد ز سبحه طرف نبدد که می فروشیک جرعه گر دهد طلبد صد هزار جان
7. ۷افتاده در بساط چمن مست و بیقرارزهاد خشک مشرب و رندان تر زبان
8. ۸طالع مگر ز شرق خم آمد چو مهر، جامکامد روان تیره دلان جای نوریان
9. ۹گر در رواح راح به ساغر کنم چه باکصبح است دست ساقی و جام آفتاب دان
10. ۱۰وقت است تا ز پرده برآید رخ نگاربر عاشقان فراق شود وصل جاودان
11. ۱۱ظلمت فرو برد سر، در مغرب عدممهر ازل ز شرق ابد، رخ کند عیان
12. ۱۲گردد ز عکس پرتو خورشید لم یزلخفاش وار ظلم، به کتم عدم نهان
13. ۱۳اهریمنان به قید طلسم اوفتند بازبر تخت اقتدار سلیمان کند مکان
14. ۱۴موسی شود نهان و عیان گاو سامریقبطی شود نهان و عیان موسی زمان
15. ۱۵گردد عیان به کون و مکان ذات ذوالجلالآید پدید روی خدای جهانیان
16. ۱۶یعنی لوای فتح شهنشاه، شرق و غربیعنی جلای چهر خداوند انس و جان
17. ۱۷آن یکه تاز عرصه میدان عدل و دادآن شاهباز ذروه گردون لا مکان
18. ۱۸ای ظاهر از جمال تو انوار ذوالجلالو ای کاشف از زبان تو اسرار رازدان
19. ۱۹شاید کنند حمد تو را ما عدا اداباید کنند مدح تو کروبیان بیان
20. ۲۰گر خس رسد به سعی به پایان بحر ژرفکرکس پرد به جهد به ایوان آسمان
21. ۲۱کی بزم انس حضرت یزدان سرودمشعرش برین نبود گرت فرش آستان
22. ۲۲در راه حق چگونه قوافل زنند گاممهر رخ تو نبود اگر میر کاروان
23. ۲۳انسی کجا و خلوت انس تو زینهارکی پر کاه جای گزیند به کهکشان
24. ۲۴عقل محیط را چه به درک کمال توعصفور را چگونه شود عرش، آشیان
25. ۲۵تا جای بر بسیط زمین کردی از کرمگشتند رشک جوهر افلاک خاکیان
26. ۲۶نه آسمان چو قطره که افشاندش فرودسقای بارگاه تو از بهر تشنگان
27. ۲۷مهرت اگر به شعله آذر شود قرینمهرت اگر به چشمه حیوان کند قران
28. ۲۸آذر شود به چشمه حیوان حیات بخشحیوان شود ز شعله آذر مددستان
29. ۲۹گر پرده از جمال ز سطوت برافکنیلرزند و اوفتند چو خورشید اختران
30. ۳۰باید هزار مرتبه از عقل برتریتا طی شود ز کاخ تو یک پله نردبان
31. ۳۱سیارگان به مرتع چرخند چون غنمچوب شهاب بر کف گردون تو را شبان
32. ۳۲بر هر که آفتاب ولایت کند طلوععار است سایه گرچه بود عرش سایه بان
33. ۳۳یک لحظه بگذری اگر از مهر برزمینیک لمحه بنگری اگر از قهر بر زمان
34. ۳۴گردد ز سطوت نظرت آن بسان اینگردد ز رأفت گذرت این بسان آن
35. ۳۵پروین به چنگ باز فلک ز امر محکمتمانند عقرب است به منقار ماکیان
36. ۳۶گردون زند به خاک درت لاف همسریبر پای حاجبت رسد، ار فرق فرقدان
37. ۳۷تا در دهور امر تو آرد بجای هورهر صبحدم ز شرق به غرب است از آن دوان
38. ۳۸در مکتبت ولید، فلاطون خم نشینبر درگهت عبید، سلاطین جم نشان
39. ۳۹میکال چاکری است تو را گوش بر سخنجبریل خادمی است تو را سر بر آستان
40. ۴۰طبعت ادای قرض سوائل زمین زمیندستت کفاف عرض ایادی زمان زمان
41. ۴۱حرفی کجا ز دفتر مدحت بیان شودگر ماسوا شوند همه مو به مو زبان
42. ۴۲تا هست در جهان دل عشاق و زلف یاردر نزد عاشقان مثلش گوی و صولجان
43. ۴۳بادا، سر عدوی تو در معرض جدالمانند گوی در خم چوگانِ دوستان