1. ۱ای ایزد یکتا را، تو مظهر اعظموی شیر خدا، قصد حق از آدم و عالم
2. ۲تا جلوه گر از پرده رخت گشت به گیتیشد گلشن ایجاد ز انوار تو خرّم
3. ۳ای ذات تو در کون و مکان اول و آخرو ای شخص تو در عالم ایجاد مقدم
4. ۴مشتاق لقایت همه، چه پیر و چه برنامحتاج عطایت همه مضطر و منعّم
5. ۵چون طعمه به خرطوم کشد پیل فلک رابگشاید اگر پشه کوی تو پر از هم
6. ۶بر دفتر ایجاد بود نام تو عنوانآری شود آن ختم بدین نام مفخّم
7. ۷آن گنج حقیقت که نهان بود عیان شدچون نور تو تابید ز رخساره آدم
8. ۸از آب بسی رود برون آید و آتشروزی اگر افتد نظر قهر تو در یم
9. ۹تا بوسه زند بر در ایوان جلالتمانند کمان است قد چرخ برین خم
10. ۱۰از خامه صنع تو یکی نقطه فرو ریختبر صفحه ایجاد و بشد چرخ معظّم
11. ۱۱در عرصه ایجاد شب و روز و مه و سالبر قتل عدوی تو اجل گشته مصمم
12. ۱۲گردید لوای سیه کفر نگونسارتا دست تو افراشت در این مرحله پرچم
13. ۱۳پرتوفکن ار می نشدی نور جمالتآفاق بدی چون دل اعدای تو مظلم
14. ۱۴کی بد طرف افزا و فرحبخش، نبودیبر کوثر و تسنیم اگر خاک درت ضم
15. ۱۵گردند اگر منکر تو خلق دو گیتییک قطره ای از بحر جلالت نشود کم
16. ۱۶موجود نگشتی ز عدم گر نفتادیعکسی ز جمال تو به مرآت دو عالم
17. ۱۷نبود عجب از فرش کنی عرش برین راباشد به سر انگشت تو چون گردش خاتم
18. ۱۸با اهل ضلالت به جهان رأی منیرتآن کرده که کردی رخ خورشید به شبنم
19. ۱۹جز تو ز تو نبود به جهان هیچکس آگاهکس نیست بر اسرار تو چون شخص تو محرم
20. ۲۰بر اوج مدیحت نرسد طایر اوهامآری نتوان رفت بر افلاک به سُلّم
21. ۲۱بس سجده به درگاه تو بنمود و ز خورشیدپیشانی چرخ است بدین داغ مسوّم
22. ۲۲ای جان جهان خرم و خوشدل من از آنمکز سرو قدت گلشن بختم شده خرّم
23. ۲۳تا هست به آفاق نشان از غم و شادیتا هست به گیتی اثر از خرّمی و غم
24. ۲۴با شادی و عشرت دل احباب تو مقرونبا محنت و غم، خاطر اعدای تو توأم