1. ۱ای صنم نازنین، ناز تو بر جان دلو ای بت مهر‌آفرین کفر تو ایمان دل
2. ۲درد غمت در درون دم به‌دم ار شد فزونبوده و باشد کنون درد تو، درمان دل
3. ۳از قبَل عاشقان جان و دل است ارمغانوز طرف دلبران عشوه جانان دل
4. ۴آنکه دل و دین ربود تا لب خندان گشودکرد روان رود رود، دیده گریان دل
5. ۵فصل بهار ای نگار سوی گلستان گذارکرده صغار و کبار روی تو بستان دل
6. ۶هرچه کنم بیشتر‌‌، ناله ندارد اثرگوش تو ای مه مگر‌، نشنود افغان دل
7. ۷از قبل ما نیاز و ز طرف توست نازای به رخت گشته باز‌، مردم چشمان دل
8. ۸هرکه بود در جهان زنده به آب است و نانمهر توأم آب جان، روی توام نان دل
9. ۹تیغ زنی گر کم است، زخم تو چون مرهم استکار هجوم غم است، کندن بنیان دل
10. ۱۰دل چو فدای تو شد، محو لقای تو شدتابع رای تو شد، غیر تو قربان دل
11. ۱۱ای تو شه لایزال، دل چو زلیخاش حالحسن تو یوسف مثال، عشق تو کنعان دل
12. ۱۲ای ز رخت دور نه، دیده که بی نور نهجز به تو معمور نه، کلبه ویران دل
13. ۱۳ای بت مه پیکرم، چون به دلی مضمرمروی تو را بنگرم از رگ شریان دل
14. ۱۴ای به غم هرکسی، یاوری و مونسیمانده این غم بسی باشد در خوان دل
15. ۱۵خرمنت ار حاصلی یک جوم، آرد دلیماخلق از خردلی، آید مهمان دل
16. ۱۶نه چو تو فرمانروا، برهمه ماسوادل چو تو را شد گدا، شاه به فرمان دل
17. ۱۷آب حیات است هین، قطره ای از عین اینخضر بیا گو ببین، چشمه حیوان دل
18. ۱۸ای اثر راد تو، عالم ایجاد توطاعت دل یاد تو، سهو تو عصیان دل
19. ۱۹آیه فصل الخطاب وصف تو اندر کتابقصه ما للتراب آمده در شأن دل
20. ۲۰دل بود از هرچه هست دفتر بانگ الستچون که بود در نشست نام تو عنوان دل
21. ۲۱ای ز یمت چون ندا، آمده دل گوئیاهست محیط بقا،‌ از نم عمان دل
22. ۲۲ای تو منیری که نور، دل ز تو دید از حضورآتش سینا و طور هست ز نیران دل
23. ۲۳بانگ الستی ز تو، هوش چو مستی ز توخلعت هستی ز تو بر تن عریان دل
24. ۲۴ای کتب آسمان، گشته بنامت نشانای شده از جزو آن، وصف تو قرآن دل
25. ۲۵طایفه خلد جا، اهل دلند از وفارو کند ار کس به ما، مهر تو برهان دل
26. ۲۶دل چو تو را بنده شد، بنده پاینده شدعاشق شرمنده شد، بنده فرمان دل
27. ۲۷تا به فلک ماه تام، هست معاف از ظلامتیره مبادا چو شام، مهر درخشان دل