1. ۱صبح هنوز این عروس حجله خاورپرده نیفکنده بود از رخ انور
2. ۲لشکر چین تاختن نکرده به هندولشکر هندو تهی نساخته سنگر
3. ۳تیرگی شب نرفته از رخ گیتیروشنی صبح نادمیده ز خاور
4. ۴آینه آسمان نه روشن و نه تارساحت غبرا نه صافی و نه مکدّر
5. ۵ترک من، آن سنگدل حریف ستم خو،ماه من، آن سرو قد نگار سمن بر
6. ۶طرّه و رخ آب و تاب داده، درآمدتا ببرد آب و تاب من همه یکسر
7. ۷چاکر خورشیدش، آنچه ماه به خلخبنده شمشادش آنچه سرو به کشمر
8. ۸ریخته مرجان دو لعلش بر سر مرجانبیخته عنبر دو زلفش بر سر عنبر
9. ۹بر رخ بیضا گسسته رشته پروینبر زبر مه شکسته حقه گوهر
10. ۱۰افعی غژمان او، معلق شمشادارقم پیچان او حمایل عرعر
11. ۱۱آمده زاغش مقیم سایه گلبنجسته غرابش مکان به شاخ صنوبر
12. ۱۲بر مه نورانیش دو هاله مشکیندر شب ظلمانیش دو زهره ازهر
13. ۱۳رقص کنانش به ماه عقرب جرّارحلقه زنانش به گنج افعی حمیر
14. ۱۴نار خلیلش عیان و معجز داوودمار کلیمش عیان و صنع سکندر
15. ۱۵سوده الماسش گرد جزع یمانیحلّه حمراش زیر دیبه اخضر
16. ۱۶بسته به یک گلبنی دو گوی بلورینهشته به یک عرعری دو پشته مرمر
17. ۱۷کرده تباشیر را به غالیه پنهانساخته شنگرف را به مشک مستر
18. ۱۸بر سمن از لاجورد هشته دو جلباببر قمر از آبنوس بسته دو چنبر
19. ۱۹لاله حمرا نهفته زیر دو ریحانسبزه بویا نهاده گرد دو عبهر
20. ۲۰گشته سمن زار او چراگه آهوو آمده آهوی او دچار به اژدر
21. ۲۱بیضه کافور او به طبله زنگارقرص تباشیر او به نافه ازفر
22. ۲۲گرد دو گلنار او دو دسته سنبلزیر دو نسرین او دو شاخه سعتر
23. ۲۳سعتر او را ز ارغوان همه بالینسنبل او را ز اقحوان همه بستر
24. ۲۴لؤلؤی شهوار او به حقه سیمینگوهر شب تاب او به مشک مقطر
25. ۲۵چشمه زیبق ز مشکپایش جاریپاره آهن به سیم خامش مضمر
26. ۲۶عاج و طبرخون نهان نموده به سنجابنقل و طبرزد پراکنیده به شکر
27. ۲۷گرد گلش نیش خار هیچ ولیکن،گرد سیه نرگسش هزاران نشتر
28. ۲۸غیر زنخدان و چهر او نشنیدمچاه مقعر به اوج ماه منوّر
29. ۲۹پسته درآمیخته به شهد مهنّافندقی انگیخته ز قند مکرر
30. ۳۰گلشنی آراسته، که اینم عارضگلبنی افراخته که اینم پیکر