1. ۱صباح عید بازآمد به فیروزی و فال و فرّفرح خیز و طرب بیز و الم ریز و روان پرور
2. ۲بود کز در، درآیی مرمرا ای لعبت سیمینخرامان و غزلخوان و خوی افشان و طرب آور
3. ۳ز مستوری و مهجوری و رنج دوریت ما را،به کف باد و به سر خاک و به چشم آب و به دل آذر
4. ۴ندیده چشم گردون، هیچگه همچون تو طنازیشرر خوی و شبه موی و جنان کوی و سمن پیکر
5. ۵خریدار دلالت دلبرا هستم ولی باشددمم سرد و تنم گرد و سرشکم سیم و رویم زر
6. ۶ز قد و خوی و موی و رویت آمد در درونم دل،الم آویز و دردانگیز و رنج آمیز و غم پرور
7. ۷مرا جان آتش است اندر بدن تا بینمت ای گلبه لب خندان، به رخ تابان، به موی افشان به کف ساغر
8. ۸نپندارم که در جنّت به طرز تو بود حوریمشعشع رو، مسلسل مو، معنبر بوی و نسرین بر
9. ۹به دوران فراقت، هان نگارا چون من و بختمبدین سستی، بدین پستی، نزادستی دگر مادر
10. ۱۰به پاداش نگاهی سوختی دلهای ما ز آن رو،خروشانیم و جوشانیم و سوزانیم از این کیفر
11. ۱۱بود کز من پذیری جان به مدح داور دورانشه فرخ رخ عادل دل، آن دارای دین پرور
12. ۱۲شه دجال کش مهدی، که حکمش را و امرش را،فلک بنده، ملک برده، قضا خادم، قدر چاکر
13. ۱۳زهی شاهی که از کاخ جلال احترامت شدزحل دربان و مه تابان و خور رخشان و نجم ازهر
14. ۱۴خمی میری که دارد زیر ابر گوهر افشانت،زبان معدن، قمر خرمن، فلک دامن، مَلَکْ شهپر
15. ۱۵شد از قهر و شد از مهر و شد از لطف و شد از فیضتتپان دوزخ، عیان جنت، چمان طوبی، روان کوثر
16. ۱۶هم از حکم و هم از امر و هم از حزم و هم از عزمت،اجل گریان، امل خندان وزین میزان عیان محشر
17. ۱۷به هر صورت، به هر معنی، تویی صورت، تویی معنیبه هر ساغر، به هر صهبا، تویی صهبا، تویی ساغر
18. ۱۸به میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و جبرائیل،تویی آمر، تویی ناصر، تویی مولا، تویی سرور
19. ۱۹ز اطوارت، زگفتارت، ز دیدارت، ز انوارتخرد دروا، بصر اعمی، ذکا حربا، قمر شب پر
20. ۲۰سوابق را، لواحق را، مشایق را، حقایق راتویی اول، تویی آخر، توی مُظْهِرْ، تویی مظهر
21. ۲۱به هر نور و به هر خیر و به هر حسن و به هر فیضی،تویی مبدع، تویی مبدأ، تویی منبع، تویی مصدر