1. ۱تویی ای عارضِ جانان، تویی ای طلعتِ دلبردل‌انگیز و فرح‌خیز و طرب‌بیز و روان‌پرور
2. ۲تو را زلف و رخ و چشم و لب است و من ز غم دارمسرشکی سرخ و رنگی زرد و کامی خشک و چشمی تر
3. ۳ز مستوری و مهجوری و رنجِ دوری‌ات ما رابه کف باد و به سر خاک و به چشم آب و به دل آذر
4. ۴ندیده چشمِ گردون هیچگه همچون تو طنازیشَرَرخوی و شَبَه‌موی و جَنان‌کوی و سمن‌پیکر
5. ۵خریدارِ دلالت ای نگارستم ولی باشددمم سرد و تنم گرم و سرشکم سیم و رویم زر
6. ۶ز قد و خدّ و خوی و مویت آمد در درونم دلالم‌آویز و دردانگیز و رنج‌آمیز و غم‌پرور
7. ۷از آن دیدن وز آن بردن وز آن رفتن دلی دارمز غم خار و به تب یار و نگونسار و پر از اخگر
8. ۸بوَد کز در درآیی مر مرا ای لعبتِ سیمینخرامان و غزل‌خوان و خوی‌افشان و نشاط‌آور
9. ۹مرا جان باشد آتش در بدن تا بینمت ای گلبه لب خندان، به رخ تابان، به موی افشان، به کف ساغر
10. ۱۰نپندارم که در جنّت چو یار ما بوَد حوریمشعشع‌رو، مسلسل‌مو، معنبر‌بوی و نسرین‌بر
11. ۱۱به عشقِ مه‌جبینانِ پری‌رخ چون منِ بیدلبدین سستی، بدین پستی، نزادستی دگر مادر
12. ۱۲به پاداش نگاهی سوختی دل‌های ما زآن روخروشانیم و جوشانیم و سوزانیم از این کیفر
13. ۱۳ز عشق جنگجوی آتش‌افروزی بود ما رادرون کانون، خیال آزر، نفس زوبین، زبان خنجر
14. ۱۴نهالانیم در بستان‌سرای عشق‌بازی‌هاکه چون مجمر دُخان‌عود و شَرَر‌شاخیم و آذربر
15. ۱۵زهی ماهی که از کاخ جلال اخترانت شدزحل دربان و خور رخشان و مه تابان و نجم ازهر
16. ۱۶بوَد از ما قبول جان کنی کامد ثناخوانتشَهِ فرّخ‌رخِ عادل‌دل آن میرِ غضنفرفر
17. ۱۷شهِ کون و مکان مهدی که حکمش را و کلکش رافلک بنده، ملک برده، قضا پنهان، قدر چاکر
18. ۱۸فلک صدر و زمان قدر و جنان قصر و جهان چاکرعلی علم و حسن حلم و رضا سلم و نبی منظر
19. ۱۹زهی احسان که دارد زیر ابر گوهرافشانتزمان معدن، قمر خرمن، فلک دامن، ملک شهپر
20. ۲۰هم از حکم و هم از امر و هم از حزم و هم از عزمتاجل گریان، امل خندان وزین میزان عیان محشر
21. ۲۱ز قهر و مهر و لطف و فیضت ای شاهنشه دین شدتپان دوزخ، عیان جنت، چمان طوبی، روان کوثر
22. ۲۲به آتش‌خانهٔ اسرارِ غیب عالم مطلقتویی روشن چو چشم از تن تویی محرق، تویی مجمر
23. ۲۳سوابق را، لواحق را، مشارق را، حقایق راتویی اول، تویی آخر، تویی مُظهر، تویی مظهر
24. ۲۴ختام آل پیغمبر مهیمن مهدی قائمسلیل عسکری چشم و چراغ عترت اطهر
25. ۲۵به هر نور و به هر خیر و به هر حسن و به هر فیضیتویی مبدع، تویی مبدأ، تویی منبع، تویی مصدر
26. ۲۶به هر صورت، به هر معنی، تویی معنی، تویی صورتبه هر ساغر به هر صهبا، تویی صهبا، تویی ساغر
27. ۲۷به میکائیل و اسرافیل و هم جبریل و عزرائیلتویی آمر، تویی ناصر، تویی سید، تویی سرور
28. ۲۸ز اطوارت ز دیدارت، به انوارت، به اقطارتخرد دروا، بصر اعمی، ذکا حربا، قمر شب‌پر
29. ۲۹نباشد جان دشمن ایمنت از رمح و تیغ کینگرش بر تن زمین جوشن، ورش بر سر فلک مغفر
30. ۳۰کجا مدح تو را زیبد، زبان افسر ابکمکه از ایزد تو را باشد ثنای بی حد و بی مر
31. ۳۱بوَد تا در سقر نیران، بود تا در جنان گلبندل یارت چو گل خرّم تن خصم تو در آذر