1. ۱ماه من، ای کز رخت دایم بتاب است آفتابنور را از رویت اندر اکتساب است آفتاب
2. ۲می خرامی بر زمین از ناز و خود گویا ز رشکهر نفس یا لیتنی کنت تراب است آفتاب
3. ۳ای ظهور نور حق و ای منجی دور زماناز فروغ بارگاهت نوریاب است آفتاب
4. ۴لوحش الله کز فروغ شمع ایوانت نهانهر شب از خجلت در این نیلی ثیات است آفتاب
5. ۵رشحه ای از خامه صنعت به چارم آسماننقطه ای بر صفحه نیلی کتاب است آفتاب
6. ۶هم ز موج بحر اجلالت حباب است آسمانهم ز تاب تابش کاخت بتاب است آفتاب
7. ۷بر سر دیوار گردون رخت،‌ بگشاده چشمهمچو حربا، کو به سیر آفتاب است آفتاب
8. ۸رفعت کاخ جلالت را چه گویم کاندر آنبیضه ای در سایه پرّ غراب است آفتاب
9. ۹با رخت مه را چه نسبت، ای که با خاک درتبر بساط چرخ چون نقشی بر آب است آفتاب
10. ۱۰گرنه آسیبش رسید از تیغ تو،‌ پس از چه رویپیکرش دایم به خون اندر خضاب است آفتاب
11. ۱۱تا کند برگرد کویت پاسبانی روز و شبلرز لرزان دایم اندر اضطراب است آفتاب
12. ۱۲تا ز خامی پخته سازد منکرانت را به دهراز افق هر صبحدم در التهاب است آفتاب
13. ۱۳تا کند سوی تو باز ای مبدأ کل بازگشتدایم اندر گرد کویت در شتاب است آفتاب
14. ۱۴بهر امید ظهورت ای شه آخر زمانبر کمیت آسمان پا در رکاب است آفتاب
15. ۱۵خویش را بنهاده تا در بوته عشقت به مهردر کف صراف گردون زرّ ناب است آفتاب
16. ۱۶درجهان قدرتت باشد کنامی نه سپهرجاگزین در بیشه اش چون شیر غاب است آفتاب
17. ۱۷زآن میی کز جام تو نوشید در بزم ازلتا ابد سرگشته و مست و خراب است آفتاب
18. ۱۸آسمان بر خوان یغمای تو سیمین کاسه ای استوز یم جودت در آن یک قطره آب است آفتاب
19. ۱۹گرنه از طبع منیرت کرد افسر کسب نورچون ز شعر روشنش در اکتساب است آفتاب
20. ۲۰تا بگرد مرکز غبرا به سیر است آسمانتا به بیداری سپهر اندر ذهاب است آفتاب
21. ۲۱باد خصمت زآتش قهر خدا در تاب و تببر فراز چرخ تا دایم بتاب است آفتاب