1. ۱امروز همه خرّمی دولت دین استاین است که این دولت دارای زمین است
2. ۲شاهد که دهی در عوضش سیم بناگوشما را که دل اندر خم زلف تو رهین است
3. ۳آن رخ نه که بر سرو قدت ماه منوّرو آن تن نه که در پیرهنت درّ سمین است
4. ۴جان پیش لبت دادم و خود طرّفه نگاهتپیداست که این مُعجز و آن سحر مبین است
5. ۵خوبیت به حدّی که جهانی بتو مایلما را به جهانی سر جنگ و دل کین است
6. ۶تا جان کرا سوزد و پرتو به که بخشدآن برق جهان سوز که در خانه زین است
7. ۷این زلف فرو هشته بر آن روی نگارینیا زنگیکی معتکف خلد برین است
8. ۸در کام بد اندیش سرشک آمده، افسرلعل لب دلدار که چون ماء معین است