1. ۱بنامیزد چنان فرّخ لقاییکه گویی سایۀ پرّ همایی
2. ۲چو بگشایی زبان لبها ببندیچو در بندگی قبا گیتی گشایی
3. ۳بشمشیر تو نصرت را تفاخرببازار تو معنی را روایی
4. ۴کمربند دو پیگر بگسلانیاگر با آسمان زور آزمایی
5. ۵یکایک برکنی دندان پرویناگر دندان کین بر چرخ سایی
6. ۶جهانگیری اگر دعوی کنی توزبان خنجرت بدهد گوایی
7. ۷چنان بر زرفشانی چیره دستیکه گر با دشمنان کوشش نمایی
8. ۸حسودت در پناه روی چون زرتواند یافت از دستت رهایی
9. ۹نبود از روزگارم این توقّعکه تو با ما چنین فارغ درآیی
10. ۱۰من از خدمت بکاهانیده و آنگاهتو در لطف و تواضع می فزایی
11. ۱۱بغیبت داده بی تشریف خادمز روی مردمیّ و خوب رایی
12. ۱۲مرا در خانه از تشریف تو عیدمن اندر روستا از بی نوایی
13. ۱۳هم از بخت منست این ارنه هرگزنباشد عید خود بی روستایی
14. ۱۴نخواهم عذر تشریفت ، چرا؟ زانکبحمدالله تو بیش از عذرمایی
15. ۱۵که خورشید ارچه بر چرخ بلندستبهر جایی رساند روشنایی