1. ۱جهان فضل و کرم نجم دین که در خاطرزعکس نظم تو صد باغ و بوستان دارم
2. ۲جهانیانرا چون صبح روشنست ز منکه مهر خدمت تو در صمیم جان دارم
3. ۳از آن چو شمع مرا بر سر آمدست زبانکه وصف خاطر تو بر سر زبان دارم
4. ۴عروس طبع مرا هرچه زیور معنیستباستعارت از آن کلک درفشان دارم
5. ۵ز من نیاید کاری دگر بقصد عدوتدلی چو تیر درین شخص چون کمان دارم
6. ۶ستایشی که مرا کرده یی ز روی کرمذخیرة شرف و فخر جاودان دارم
7. ۷ستوده یی بجها نداریم عجب نبودجهان فضلی و چون دارمت جهان دارم
8. ۸به آستان تو باشد همیشه میل دلمبدین سبب زبر سدره آشیان دارم
9. ۹مگر بدست کنم پایة معالی توچنین که پای تفکر بر آسمان دارم
10. ۱۰اگر به معنی باریک ره برم ز آنستکه رهنمایی چون نجم همعنان دارم
11. ۱۱بشرح راست نیاید شکایت گردونکزو چه مایه ستم بر دل و روان دارم
12. ۱۲چو شمع از آنکه زبان آوریست پیشة منوجود خود ز زبان آوری زیان دارم
13. ۱۳تنی چو نیزه ز انواع غصّه ها در بندز طبع و خاطر سر نیز چون سنان دارم
14. ۱۴فروشدم بکل تیره و به آب سیاهچو کلک از آنکه چرا کلاک در بنان دارم
15. ۱۵گذشت مدّت ماهی که هر شبی تا روزبصد هزار حیل طبع را بر آن دارم
16. ۱۶که بر زبان قلم شرح حال بنمایدکه من چه درد دل از گردش زمان دارم
17. ۱۷چنان بکوشد در دفع آن همی گردونکه مهر خاموشی از عجز بردهان دارم
18. ۱۸بنات فکر مرا لطف طبع تو چو بخواستسپاس و منّت بیحدّ و بیکران دارم
19. ۱۹بخدمت تو فرستادم نبد یارااگر چه با تو همه چیز درمیان دارم
20. ۲۰مرا ز منهج حکمت عدول نیست و لیکچو عورتست همان به که در نهان دارم
21. ۲۱اگر چه نسبت تقصیر با منست بسیبه لطف مجلس عالی چنان گمان دارم
22. ۲۲کاساس معذرتم یک بیک کند تمهیدچو روشنست که احوال بر چه سان دارم
23. ۲۳گواه حال من این قطعه پریشان بسکزان توزّع خاطر همین نشان دارم