1. ۱بدرگاه خواجه شدم دی سواربدان تا ز دیدار او برخوردم
2. ۲ز بهر عمارت بدان پیشگاهیکی تودة خاک آمد برم
3. ۳دو سه توبره کاه در پیش اوکه شایستی ار بودی آن بر سرم
4. ۴به لفظی که دانند آنرا خرانهمی گفت در زیر لب استرم
5. ۵چه بودی گر این خاک من بودمیمن آن بخت نیک از کجا آوردم
6. ۶از این خاکم اندر دهان آمد آبسزد گر دگر خاک را نسپرم
7. ۷از این پس تو بر خاک ره می نشینکه آن بهتر از لاشۀ لاغرم
8. ۸که هم آب و هم کاه دارد ببرمن از دور باد هوا می خورم
9. ۹برو خواجه را از زبانم بگویکه ای چشمۀ جود و کان کرم
10. ۱۰مرا نیز از کاه پر کن شکمکه آخر نه از خاک ره کمترم
11. ۱۱رسولم ز استر بنزدیک توادا کردم و دردسر می برم