1. ۱ای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخدایم بمیل شعشعه چون توتیا برند
2. ۲آنجا که جفت ساز سرخامه ات بودلحنی بود تمام که نام نوا برند
3. ۳افهام را بساحل ادراک راه نیستدربحر شعرت ارچه بسی آشنا برند
4. ۴ارباب دل چو غنچه بنزدیک نظم توپیراهن آورند وز حالت قبا برند
5. ۵روحانیون چو بینند ابکار فکر توته ته زنند در وی و نام خدا برند
6. ۶آنجا که خوان همّتت آراست روزگاراین هفت طاس گردون کاسه کجا برند؟
7. ۷دریا که قطره ییست ز دریای طبع تونزدیک فیض طبع تو نامش چرا برند؟
8. ۸آن کلک را که دست تو سردستیش گرفتآگه نیی که خلق همی زو چها برند
9. ۹دانی چه می برند ازو؟ من بگویمتهردم هزار گوهر افزون بها برند
10. ۱۰تو قوّت سخن ده و گر ماه و آفتاببروی برند غیرت، بگذار تا برند
11. ۱۱سوداست شعر نزد تو آوردن آنچنانکقانون سوی مسیح زماخولیا برند
12. ۱۲هندوی نیم سوخته خاطرت بودهر نظم کان زخاطر اصحابنا برند
13. ۱۳دانم که کس ندید جز از جزو شعر منکز اصفهان بهمدان جزو خطا برند
14. ۱۴روزی که از برای غذای روان و عقلاز خوان خاطر تو زهرگون ابا برند
15. ۱۵ز انواع سردی و ترشی هرچه بایدشفرمای تاز مطبخ سودای ما برند
16. ۱۶نزدیک مثل تو سخن آور چو من خموشچون آورم سخن ؟ که خود این از شما برند
17. ۱۷تیزست خاطر تو و ترسم چو بیندشحالی ز روی خشم بگوید که وا برند
18. ۱۸دانم بسی زنخ زند و گویداینت ریشچون جزو شعر من و بر طبعت فرا برند