1. ۱آمدست از غم عشق تو مرا آن بر سرکه کسی را نگذشتست از آن سان بر سر
2. ۲بر سر شمع چه آید همی از آتش و آب؟آمد از چشم و دلم دوش دو چندان بر سر
3. ۳در سر آمد چو قلم بخت نگونم ز خطتتا فلک خود چه نبشتست مرا زان بر سر
4. ۴گنج را بر یر اگر رسم بود اژدرهاگنج حسنیّ و ترا زلف چو ثعبان بر سر
5. ۵چاه جویی ز سر زلف کژت راست کنممگر ارم دل از آن چاه ز نخدان بر سر
6. ۶پای بفشارم در عشقت و ننمایم پشتشمع وار ار بودم آتش سوزان بر سر
7. ۷گاه بر پای تو چون گوی نهم سر بر خاکگه ز دست تو نهم خاک چو چوگان بر سر
8. ۸بندۀ فرمانم، هر حکم که خواهی می کنحکم تو هست روان بر دل و فرمان بر سر
9. ۹عاقبت همچو من از دست تو آید در پایور نشانی بسی آن زلف پریشان بر سر
10. ۱۰قیمتی درّی کین درّ سرشک من شدکآمد از زرّ دو رخسار من آسان بر سر
11. ۱۱نرگس آورد دهان از زرو دندان از سیمیعنی از بهر تو دارم زر و دندان بر سر
12. ۱۲گر بزر دست دهد وصل لب شیرینتزر چو شمع از بن دندان دهم و جان بر سر
13. ۱۳مور خط بر شکرت ساکن و پس من چو مگسمیزنم در هوسش دست ز افغان بر سر
14. ۱۴دلربایان جهانند رخ و چشم و لبتو آمد آن زلف پریشانت از ایشان بر سر
15. ۱۵تاب خورشید جمال تو بسوزد دل و جانسایۀ صدر جهان گر نبودشان بر سر
16. ۱۶رکن دین صاعد مسعود که سوی در اومیرود چون قلم این بر شده ایوان بر سر
17. ۱۷ساعد دست شریعت که بپایست مدامترک بهرامش چون هندو کیوان بر سر
18. ۱۸هر که چون نقطه نه در دایرۀ خدمت اوستزود باید که کشندش خط بطلان بر سر
19. ۱۹دامن چرخ پر از زر شد و چونین زیبدهر که را باشد آن دست در افشانبر سر
20. ۲۰سر بریده قلمش زنده تر آید زیراکه چو شمعست ورا چشمۀ حیوان بر سر
21. ۲۱مثل او نیست در آفاق به آواز بلندمی کنم فاش من این معنی و برهان بر سر
22. ۲۲ای ز معنی شده جای تو چو معنی در دلوی ز عقل آمده چون عقل ز انان بر سر
23. ۲۳آبروی فلک این بس که ز قرص خور و ماهبسوی خوان تو چون سفره کشد نان بر سر
24. ۲۴عالم از سایۀ جاه تو بدان پایه رسیدکه همی لرزدش این چشمۀ رخشان بر سر
25. ۲۵برنخیزد ز سر زر عدویت چون آتشتاش نکشند بصد حیله و دستان بر سر
26. ۲۶کف بحر آرد بر سر خس و خاشاک و تراستبحر کفّی که ورا لؤلؤ و مرجان بر سر
27. ۲۷خاطر تیز تو کان سخت کمانی عجبستآمد از تیر فلک است چو پیکان بر سر
28. ۲۸خانۀ خصم تو چون شمع مشمّع زیبدتا کش از دیده همی ریزد باران بر سر
29. ۲۹همچو تاریخ بماند عدوت در پایانهر کجا کاید نام تو چو عنوان بر سر
30. ۳۰گوهر از جود تو با خاک برابر شد و کردهمچو گنج از کف تو خاک همه کان بر سر
31. ۳۱گر نه در خدمت صدر تو بدی ننهادیپای چون دایره این گنبد گردان بر سر
32. ۳۲بر سر آمد ز تهی دستی خصمت چه عجبزانکه چون گشت تهی، آید پنگان بر سر
33. ۳۳گر نشیند بمثل خصم تو بر زرّین تختاز تو چون سکّه خورد زخم فراوان بر سر
34. ۳۴تیغ قهر تو چو قؤاره ز تن بر داردسر بدخواه گراید ز گریبان ب سر
35. ۳۵پایۀ منصب تو لایق دشمن نبودهیچ دیوی ننهد تاج سلیمان بر سر
36. ۳۶تو گشاده دلی آسیب بدان کی رسدت؟زخم هرگز نخورد پشتۀ خندان بر سر
37. ۳۷چشم زخمی اگر افتاد چه شد، وقت زدنبتک را نیز رسد زخم چو سندان برسر
38. ۳۸از پی پوزش این جرم فلک گرد درتهمچو پرگار همی گردد حیران برسر
39. ۳۹ملک بی رابطۀ رای تو دانی چونستچون عصا کش نبود موسی عمران بر سر
40. ۴۰بر سر شمع بقایت گذر باد مبادمال را خود گذرد بیشی و نقصان بر سر
41. ۴۱زانک باریک چو مویست معانیّ رهیآمد از شعر همه اهل خراسان بر سر
42. ۴۲چون گل تازه خطاهاش بر انگشت مگیرمجمر آساش فرو گستر دامان بر سر