1. ۱خدای داد بملک زمانه دیگر بارطراوتی نه باندازۀ قیاس وشمار
2. ۲بفّر سایۀ رایات خسرو منصورغیاث دولت ودین کز سپهرش آیدعار
3. ۳خدایگان سلاطین مشرق ومغربکه دست وخنجراوهست ابرصاعقه بار
4. ۴بلندهمّت بسیاردان اندک سالجهانگشای ممالک ستان گیتی دار
5. ۵پلنگ خاصیت پیل زورشیرافکنهمای سایۀ طوطی حدیث باز شکار
6. ۶درشت باطشۀ نرم گوی سخت کمانگران عطا وسبک حملۀ لطیف آثار
7. ۷غیاث ملّت و دولت، شهنشه عالمکه باد تا بقیامت زملک برخوردار
8. ۸بچرب دستی اقبال او مطرّا شدلباس ملکی کزوی نه پودبودونه تار
9. ۹به آب تیغ و بگرزگران بشست وبکوفتازآن سپس که بخون عدوش دادآهار
10. ۱۰زهی زهیبت تو کُند ظلم را دندانزهی زخنجرتو تیز عدل را بازار
11. ۱۱زجودتست امل را هزار دلگرمیبه عفوتست گنه را هزار استظهار
12. ۱۲برنوازش لطف تو،بخت کم ناموسبنزد مالش قهرت،زمانه نیکوکار
13. ۱۳هوای مهرتو، تن را مفیدتر زغذاحروف نام تو زر را شگرف تر زعیار
14. ۱۴زمین ببوسدخورشید،چون توگیری جاممیان ببندداقبال،چون تودادی بار
15. ۱۵بگاه لطف،جهانراوفاکنی تعلیمبگاه کینه برآری زروزگاردمار
16. ۱۶میان طبع وستم خمشت آتشین بارهمیان ملک وخلل تیغت آهنین دیوار
17. ۱۷زمهروکین تو تمییز یافتند ارنیدوشاخ بودند از یک درخت منبرو دار
18. ۱۸ببست چاوش سهم توراه برفتنهببردسایۀ شمشیر تو زکوه وقار
19. ۱۹بخانه های کمان تو پی برد فکرتچومرگ نقب زند در خزینۀ اعمار
20. ۲۰مگرکه تیر ترا نسبتست باشیطانکه درمجاری خون ورگش بود رفتار
21. ۲۱شودزگرزتوگردن شکسته چون نرگسکراز بادۀ کین تو در سرست خمار
22. ۲۲ز زیرگرز تودانی که چون جهددشمن؟بچهره زردوبتن پخچ گشته چون دینار
23. ۲۳بخرده کاری گرز تو برسرآمده استاگرچه سخت گرانست وجلف و ناهموار
24. ۲۴زطبع تیز نیاید قرار و این عجب استکه تیغ تیز تو دادست کارملک قرار
25. ۲۵کندرمّرد تیغت بحلقه های زرهچنانکه عکس زمّرد بچشم افعی کار
26. ۲۶خیال تیغ توگربردل عدوگذردندیده زخم،دونیمه شود بسان انار
27. ۲۷زوصف تیغ توزان قاصرم که اندیشهبریده گشت چو بر تیز ناش کردگذار
28. ۲۸کلیدخانۀ فتحست نعل مرکب توکه هرکجابرسیداو،گشاده گشت حصار
29. ۲۹تکاوری که نداردخبرزمین زسمشکه ازبرش بیکی پای رفت یا بچهار
30. ۳۰هزاردایره برنقطه یی پدیدآردمگرقوایمش ازآهنست چون پرگار
31. ۳۱بخوش عنانی برآب بگذردچوحباببگرم تازی زآتش برون جهد چو شرار
32. ۳۲بسان قطرۀ اشکی که ازمژه بدودگذرکندزبرتارموی درشب تار
33. ۳۳سوی نشیب شتابان چوقطره درنوروزسوی بلندی تازان چوابردرآزار
34. ۳۴فراخ گام چواندیشه،دوربین چوطمعنظرستان چونکویی خجسته پی چویسار
35. ۳۵رمنده همچومرادورسنده چون روزیجهنده همچونسیم وخورنده آتش وار
36. ۳۶چوخشم آتش پای وچوصبرآهن خایچومرگ ناگه گیروچوعمرخوش رفتار
37. ۳۷ببردباری ماندچوباشدآهستهبکامرانی ماندچومی رود رهوار
38. ۳۸برنگ آتش ودنبال وبش چو دو دسیاهبشکل لاله واطراف اوچو نور ازنار
39. ۳۹ازآنک ازتک او باز پس فتد آهوشکار آهو بر پشت اوبود دشوار
40. ۴۰چوگرم گشت نیاردچخید با او برقچو تندتند نتواند برو نشست غبار
41. ۴۱چوصیت خسروگیتی نوردازآن آمدکه ایمنست چوبخت توجاودان زعثار
42. ۴۲چوروزجنگ زگردسپاه شب گردددرو زبیم بود دیدۀ سنان بیدار
43. ۴۳چو بادلیران نیزه زبان کنددرکامچو بر نهند یلان بر رخ سپر رخسار
44. ۴۴سوادچشم گزارد بنوک تیرنظرنیام تیغ زشریان خورد روان ادرار
45. ۴۵دل دلیران بینی میان نیزه وتیربرآمده خوش وخندان چنانکه غنچه زخار
46. ۴۶زحلقه های زره خون پردلان جوشانچنانکه ازشکن زلف،رنگ چهرۀ یار
47. ۴۷زرشق تیر تن مرد نیزه وربینیچوخارپشت که ماراندرآورد بکنار
48. ۴۸مبارزان راازخوی بگل فروشده پایبمانده دست تحیّربدست بر چو چنار
49. ۴۹فتاده بینی درموج خون چوسایه درآبزتاب حمله زبر زیرگشته اسب وسوار
50. ۵۰زخود و جوشن بی مرد،روی دشت نبردچوسطح آب که باشدحباب ازو دیدار
51. ۵۱اگرچوپیکان زاهن بودسردشمندونیمه گردد از زخم تیغ چون سوفار
52. ۵۲چنان گذارده کند نیزه برمسام زرهبگاه حمله که آیدزپوست بیرون مار
53. ۵۳خم خنجرسبزت چنان برآید خونکه ظن برندکه آتش همی جهد ز خیار
54. ۵۴چنان برآردگرزت زاستخوانها مغزکه ازدرخت برآرد شکوفه باد بهار
55. ۵۵زبان برآردتیغ تو وعدوا انگشتو لیک این همه جان خواهد آن همه زنهار
56. ۵۶تومی خرامی آن گرزگاوسار بدستشتردلانرا بندکمندکرده مهار
57. ۵۷کمندچه؟که ببندقبای خودهمه راهمی کشند بپای علم قطارقطار
58. ۵۸کله زدست تو برخاک میزند خورشیداجل زبیم تودرپای میکشددستار
59. ۵۹جهان ستانا بردعوی جهانداریتسپهر واختر وارکان همی کنند اقرار
60. ۶۰کلاه ملک ترامی سزدکه پشت ترابجز قبای تو هگز ندید در پیکار
61. ۶۱زجیب مشرق تاعطف دامن مغرببقدّ ملک توبرکسوتیست چون طیار
62. ۶۲خدایگانا خود جز ثنای چون توشهیحرام محض بود نظم گوهر شهوار
63. ۶۳قصیده ها را گر بیت نیک شه بیت استجزاین قصیده نباشد شهنشه اشعار
64. ۶۴درین زفاف همایون که برتومیمون بادچنانکه سایۀ چترترا بلاد و دیار
65. ۶۵سزدکه گوهروجان رابهم برآمیزدچو بنده هرکه فرستدبحضرت تونثار
66. ۶۶همیشه تاکه بودچشمه سارآب حیاتهرآنکجا که زندمرغ کلک شه منقار
67. ۶۷بتخت سلطنت وملک بربکام نشینهزارسال و نباشد هزار خود بسیار
68. ۶۸بپای قدروشرف تارک سپهرسپربدست لطف وکرم تخم نیکنامی کار