1. ۱تویی که همّت تو از کرم جدا نبودچنانکه چشمۀ خورشید بی ضیا نبود
2. ۲گمان مبر که بود رای پیرپا برجایاگر زکلک تو در دست وی عصا نبود
3. ۳چو مطرح افتد دست شریعت اندر پایاگر زمسند تو پشتی قضا نبود
4. ۴شگفت مانده ام الحق ز ابر نر دامنکه لاف جود زند وز توش حیا نبود
5. ۵زمین حضرت توبوس می دهد گردونبهر زه قامت گردون چنین دوتا نبود
6. ۶بکوهسار اگر بانک برزند سخطتزبیم بأس توش زهرۀ صدا نبود
7. ۷چه سنگ کوه که دندان کین بروسایی؟که بی قرارتر از سنگ آسیانبود
8. ۸اگر زلطف تو پیوند جان خود سازیمحیات ما پس از این عرضۀ فنا نبود
9. ۹میان سینه و لب سالها بود محبوسهر آن نفس که تو را اندر آن رضا نبود
10. ۱۰لطافت لب خندان تو بگل ماندولی دریغ که گل را همی بقا نبود
11. ۱۱زروی لطف و کرم ماجرای من بشنوکه صوفیانرا چاره زماجرا نبود
12. ۱۲سبیل تربیت و اصطتاع و دلداریچوهست باهمگان با منت چرا نبود
13. ۱۳خلاف رای تو یا وفق رای بدخواهانچه کرده ام که مرا بهره جز عنا نبود؟
14. ۱۴کدام نسبت بد خدمتی بمن باشدکه با من از پی آن جرمت اعتنا نبود
15. ۱۵بحرف جرمم ار انگشت بر نهند رواستکه تا عقوبتم آخر تعمّدا نبود
16. ۱۶حقوق من همه بگذار چون منی شایدکه پاردوست بدامسال آشنا نبود
17. ۱۷گرفتم آنکه خود از من کژی پدید آمدنهاد هیچ بشر خالی از هوا نبود
18. ۱۸زآفتاب بهم من؟ که بابصارت خویشممّر او همه برخطّ استوا نبود
19. ۱۹کرم کجا شد و انعام را چه پیش آمد؟چرا ازین دو یکی پای مردما نبود؟
20. ۲۰و قار و حلم و زجرم و خطاستوده شدندوقار و حلم چه باشد اگر خطا نبود؟
21. ۲۱بقول حاسد و مفسد ندار خوارو خجلمرا که جز بجناب تو انتما نبود
22. ۲۲بریزخون من و آب روی من بریزبجان تو که مرا طاقت جفا نبود
23. ۲۳کژیّ کار من از راستیست بر کارتمرا اگر نبود شغل،بل که تا نبود
24. ۲۴اگر رضای تو عزلتست خاک بر سرشغلکه با کراهت تو عیش با نوا نبود
25. ۲۵زیان جاهی ومالی توان تحّمل کردولی شماتت اعدا،هلا هلا نبود
26. ۲۶هلا هلا سخن عامه است ومعذورمکه نظم خسته دلان از خلل جدا نبود
27. ۲۷چو تو مراقب نهم وننگ من نکنیباضطرار مرا چاره جز جلا نبود
28. ۲۸ز بیخ بر مکن آنرا که غرس دولت تستکه این ز روی کرم لایق شما نبود
29. ۲۹بشاعران همه تشریف و سیم و زر بخشندمنم که خود صلت من بجز قفا نبود
30. ۳۰مده ز دست متاعی که کم بدست آیدروا بود که چو دربایدت، بجا نبود؟
31. ۳۱اگرچه لاف زدن از خود احمقی باشددرین دیار به از من سخن سرا نبود
32. ۳۲به پارسی و به تازی به نظم و نثر سخنهمی زنم نفسی گرچه بی‌خطا نبود
33. ۳۳ز هیچ فن ز فنون هنر نیم خالیاگرچه هر یک تا حدّ انتها نبود
34. ۳۴چنان بمهر تو صافیست جان روشن منکه صبحدم را با مهر آن صفا نبود
35. ۳۵چو از میانه به بی رونقی شوم منسوباگر نکو بود از بهر من ترا نبود
36. ۳۶گناه من همه شرمست و خویشتن داریکه خاک بر سر شاعر که او گدا نبود
37. ۳۷خدای بر تو ز من تا بدین که خصم منستبحضرت تو بود هیچ فرق یا نبود؟
38. ۳۸بصورت ار چه که هستیم هر دو خدمتکارو لیک مهر گیا چون ترش گیا نبود
39. ۳۹بنام پرده بود هر دو ، لیک نزد خردحجاب مزبله چون پردۀ نوا نبود
40. ۴۰صبا و نکبا هستند هر دو باد و لیکهبوب نکبا چون جنبش صبا نبود
41. ۴۱برنگ هم بود امّا بوقت عرض هنربلارک یمنی شاخ گند نا نبود
42. ۴۲اگرچه هر دو کمر بسته از زمین رویندبذوق نیشکر از جنش بوریا نبود
43. ۴۳کجا بشاید گفتن که این چنینها رانصیب باشد ازین دولت و مرا نبود؟
44. ۴۴چو اشتر و چو دراژاژ خای و یافه دراینیم اگر چره مرا اشتر و درا نبود
45. ۴۵متاع من هنر و فضل و مهر و اخلاصستولی چه سود؟ چو این را دو جوبها نبود
46. ۴۶تو نام نیک طلب ،مال را چه وقع بود؟که این بماند و آنرا بسی بقا نبود
47. ۴۷زر و درم بنماند نظر بمعنی دارکه پس فکنده بزرگان به ار ثنا نبود
48. ۴۸حدیث حاسد اگر خوار می نشاید داشتحقوق بنده بیکبار هم هبا نبود
49. ۴۹تجاسر دوسه مجهول بر وقعیت منیقین شناس که رفع بالا بتدا نبود
50. ۵۰گواه محضر ایشان عنایت تو بس استبلی عنایت قاضی کم از گوا نبود
51. ۵۱نباشد این همه زشتی من که صورت دیوچنانکه می بنگارند ، دیو را نبود
52. ۵۲گناه باشد و عذر گناه هم باشدولیک علّت ناخواست را دوا نبود
53. ۵۳مرا چو خرج بیفزود دخل کم کردیمکن ، کز اهل مروّت چنین سزا نبود
54. ۵۴عمل تو خرج کنی سیم دیگران ببرندرسوم قطع فتد جای غصه ها نبود
55. ۵۵برّد تقدمه باری اشارتی فرمایکه عزل و تقدمه با یکدگر روا نبود
56. ۵۶من از طمع ببرم جود تو چه عذر آرد؟که چون منی را زوخواهش عطا نبود
57. ۵۷من این بگفتم و رفتم، تو دانی و کرمتبدست ما بجز از خدمت و دعا نبود
58. ۵۸اگر عنایت تو با منست باکی نسیتوگر عنایت تو نیست این بها نبود
59. ۵۹تو بر جناح سفر کار من چنین دریابکه من چو فوت شوم آنگهم قضا نبود
60. ۶۰برو براحت و باز آی در ضمان امانکه کارهات بجز وفق اقتضا نبود