1. ۱ای سرافراز که هر جای که صاحب نظریستخاک پایت را از دیده و دل چاکر شد
2. ۲آفتابست که عالی نظر آمد، بنگرکه چه از حرص زمین بوس تو مستشهر شد
3. ۳هرکه چون نرگس صاحب نظرست از سر ذوقچون گل از آرزوی دیدن تو صد پر شد
4. ۴سخن از مدحت تو زیور جان و تن گشتنظر از دانش تو مدرک خیر و شر شد
5. ۵هرکه منظور تو شد همچو ستاره ز شرفجایگاهش بَر از این طارم نه منظر شد
6. ۶کرد با نور ضمیرت سوی خورشید نظردر زمان مردم چشم از خوی خجلت تر شد
7. ۷در هر آن سوخته‎‌ای کآتش مهر تو گرفتهمچو شمع از نظر دولت تو سرور شد
8. ۸نظر کوکب مسعود بهه هرکس که رسیدچشم بد دور ، چه گویم که چه نیک اختر شد
9. ۹یک ره اندر نظر لطف تو آمد نرگسآن نظر بر سر او تا به ابد افسر شد
10. ۱۰کمترین ذرّه ز رای تو همین خورشیدستکه ز یُمن نظرش خاک، زر و گوهر شد
11. ۱۱نظری در حق من کردی و من چون نرگسگفتم از این نظرم کار همه چون زر شد
12. ۱۲بست پیش نظرم پردۀ حرمان تقدیرتا به اقبال من آن تیز نظر ابتر شد
13. ۱۳داشتم چشم بسی زرّ و درم از نظرتلیک بی فایده تر از نظر عبهر شد
14. ۱۴گشت ادرار سرشکم ز ره دیده روانکآن نظر از چه یکی نیمه به آب اندر شد
15. ۱۵بود وجه نظرم آینۀ اسکندرکید اعداد برآن باروی اسکندر شد
16. ۱۶گشت چون وجه معیشت نظر من تاریکبس کزین سوخته دل دود به چشمم برشد
17. ۱۷مشکل حال من ای تیز نظر حل کن از آنکدر محلّ نظر آن مُعضَله سردفتر شد
18. ۱۸طرفی از جود تو بربستم و از بلعجلیتا که من چشم زدم حال نظر دیگر شد
19. ۱۹چشم بندی نگر ای خواجه که در لعب نظرمهره‌ای کز تو گشاد از دگران ششدر شد
20. ۲۰هیچ معروف نفرماید تنقیص نظرهم ز قاصر نظران کار چنین منکر شد
21. ۲۱حاسدانم را از چشم برون می آیداین نظر کز کرمت بهرۀ من کهتر شد
22. ۲۲لاجرم چون ز چنان چشم برون می‌آیدچه عجب گر خللی با نظرم همبر شد
23. ۲۳پیش ازینم نظری نیک روان بود چو آبچشم بد بر نظر من زد و کاریگر شد
24. ۲۴می‌دود هم ز قفای نظرم چشم حسودکار او از نظرت گرچه به گردون بر شد
25. ۲۵نظر هیچ جهان دیده چنین عبرت نیستکه در او عبرت ارباب نظر مضمر شد
26. ۲۶پس عجب نیست اگر شد نظر من باریکگشت باریک‌نظر هرکه سخن‌پرور شد
27. ۲۷نظر لطف تو چون نیست سوی من به کماللاجرم آن نظرش نیمه‌ای اندر سر شد
28. ۲۸نظر کوته من خود دو وجب بود و از آنیک وجب پیش همانا به عدد کمتر شد
29. ۲۹چشم من بر کرمت از نظر احول بودبخت کوری مرا خود نظرم اعور شد
30. ۳۰زین حدیثم نه نظر بر دو سه دینار زرستلیک تا دانی کین بنده چه مستحقر شد
31. ۳۱بیش ازین چون نظر از چشم فرو مگذارشکه ز بس آمد و شد همچو نظر مضطر شد
32. ۳۲شعر بیچاره چرا از نظرت ساقط گشتگیر کین بنده گنه کرد و بدان کافر شد
33. ۳۳زین نظرنامه اگر کار نگردد به مرادپس چنان دان که همه رنج رهی بی‌بَر شد