1. ۱بزرگوارا روزت همیشه نوروزستچو وقت گل همه اوقات عمر تو خوش باد
2. ۲بدامن تو هر آنکو گلی فشاند بقصدبسان گل همه عمرش زخار مفرش باد
3. ۳چو لاله هر که برت رخ نمی نهد بر خاکگر آب صرف خورد در مزاجش آتش باد
4. ۴کجا چو سر و درین روزگار آزادیستببندگیّ تو استاده، دست بر کش باد
5. ۵چو شاه خلق تو عرض سپاه لطف دهدسلاح دارش سوسن، گلش سپرکش باد
6. ۶بقصد مذهب نعمان هر آنکه سعی کندز باد قهر تو چون لاله دل مشوّش باد
7. ۷حسود بدرگ اگر پرده کژ دهد با توچنان بریشم ناساز در کشاکش باد
8. ۸بران طویله که جاه عریض تو بکشندکمینه لاغری آن سپهر ابرش باد
9. ۹بقصد جان عدو چون کمان کینه کشیمسیر عزم تو پرتاب تیر آرش باد
10. ۱۰سوی مصاعد رفعت که نسر واقع شدهمای رایت قدر تو مرغ مرعش باد
11. ۱۱زکعبتین شب و روز در سکّرۀ چرخچو تاج نرگس نقش مقاصدت شش باد
12. ۱۲چو نیست لایق قربان جاه تو خصمتز تیر حادثه باری دلش چو ترکش باد
13. ۱۳سلیل سلب تو یک دانۀ قلادۀ مجدکه جان جانها برخی آن پری وش باد
14. ۱۴اگر چه دامن کوهست جای پروردششچو لاله از دم لطف تو خرّم وکش باد
15. ۱۵برای نازکی پای سایه پروردشبساط کوه که خار است اطلس ورش باد
16. ۱۶کسی که دست سیه جز بخانه ات خواهدبه پنجه های سیه خانه اش منقّش باد
17. ۱۷به باز همّت عالی اگر بپیماییچهار طاق فلک جمله کم ز یک رش باد