1. ۱بوی فصل بهار می آیدآب با روی کار می آید
2. ۲غنچه های امید می شکفدگل دولت ببار می آید
3. ۳تازه و تر شکوفه های املبر سر شاخسار می آید
4. ۴صورت کارها بنامیزدهمه همچون نگار می آید
5. ۵در چمن لطف و نرمی گلبرگعذر تیزیّ خار می آید
6. ۶عوض بادهای نوروزیکاروان تتار می آید
7. ۷دیدۀ ابر را بجای سرشکگوهر شاهوار می آید
8. ۸چمن از برگ و شاخ و ناله مرغکز دل بیقرار می آید
9. ۹بست آذین و مطربان بنشاندکه شه نوبهار می آید
10. ۱۰پای درخاک و تاج زر بر سرنرگس پر خمار می آید
11. ۱۱متمایل چو یار من سر مستبس خوش و شاد خوار می آید
12. ۱۲چشمها چار کرده بر ره دوستخیره از انتظار می آید
13. ۱۳شاخ چشم شکوفه بگشادهبسر رهگذار می آید
14. ۱۴دست یازید و سیم پیش آوردزآنکه وقت نثار می آید
15. ۱۵رعد چاوش وار مقرعه زنبرق خنجر گزار می آید
16. ۱۶سرو آزاد دستها برهمراستی بنده وار می آید
17. ۱۷گر ندارد نشاط استقبالگل چه معنی سوار می آید
18. ۱۸جان همی پرورد صبا، پنداشتکز برآن نگار می آید
19. ۱۹خوابگه کرده بود در زلفشزان چنین مشکبار می آید
20. ۲۰این همه چیست؟ موکب عالیبا هزار اعتبار می آید
21. ۲۱از دهان جهان بگوش دلممژده وصل یار می آید
22. ۲۲هرچه در سرّ غیب تعبیه بوددم بدم آشکار می امد
23. ۲۳یزک نصرت و طلیعۀ فتحاز یمین و یسار می آمد
24. ۲۴لشکر آرزو ز مکمن غیبیک بیک بر قطار می آید
25. ۲۵ترکتاز سپاه عیش و طرببسر روزگار می آید
26. ۲۶در و دیوار شهر می گویندخواجه بس کامکار می آید
27. ۲۷لاله چون دشمنان صدر جهانخجل و شرمسار می آید
28. ۲۸خون دل در قرح همی بیندزان چنان دلفکار می آید
29. ۲۹آب هم رنگ اشک او داردزین سبب خاکسار می آید
30. ۳۰گرچه از روزگار بر دل مازخمها استوار می آید
31. ۳۱زین یکی خوشدلم که مولانادو برفت و چهار می آمد
32. ۳۲لفظ جمع ار چه کرده ام واحدعذر را خواستار می آید
33. ۳۳کاندر آن حضرت ار چه بسیارندآن یکی در شمار می آید
34. ۳۴گرچه در خاطرم به دولت تومعنی صد هزار می آید
35. ۳۵بس کنم بس که در طریق سخنکوتهی اختیار می اید