1. ۱لبالبست دهانم زماجرایی چندکه جز که با لب خود با کسی نیارم گفت
2. ۲شکایتی که از ابنای عصر هست مرابگویم و نکنم شرم، نی نیارم گفت
3. ۳زبان زنطق فرو بسته ام بمهر سکوتنه آنکه طبع ندارم، بلی نیارم گفت
4. ۴زیم آنکه نماندست دوستی محرمز صد هزار غم دل یکی نیارم گفت
5. ۵بترک شعر بگفتم، چرا؟ از آنکه دروغز حد ببردم و یک راست می نیارم گفت
6. ۶سزای یک یکشان آنچنان که من دانمکسی نداند گفتن، ولی نیارم گفت
7. ۷سخن چگونه توان گفت کاهل این ایّامسزای مدح نیند و هجی نیارم گفت