1. ۱دوش عقلم که ترجمان نستپرده از پوشش نهان برداشت
2. ۲گرم در گفتگوی شد با منمطلعی سرد ناگهان برداشت
3. ۳سخنی چند در غلاف براندکه نشاید حجاب ازآن برداشت
4. ۴عاقبت بی تحاشیی ، سرپوشاز طبقهای سوزیان برداشت
5. ۵گفت زنهار کار خود دریابکه فلک ساز امتحان برداشت
6. ۶نانوا روزی تو باز گرفتسر نرخی چو تر گران برداشت
7. ۷ارتفاعی کامید بوود نماندمتغلّب یکان یکان برداشت
8. ۸در سرای ملوک دست نیازسبب نان و رسم خوان برداشت
9. ۹تو و ده پانزده خورنده کنونچون توانید دل زنان برداشت
10. ۱۰خواجه از حال تو گرآگه نیستقصّه باید همین زمان برداشت
11. ۱۱تا که بردارد از تواین کلفتهمچنان کز دگر کسان برداشت
12. ۱۲گفتمش در میان این تشویقکه بلا سر زهر کران برداشت
13. ۱۳خنجر اندر بریدن آجالفرق از پیر تا جوان برداشت
14. ۱۴بر سر نیزه ها زبان سنانبمنادی ز خلق امان برداشت
15. ۱۵عافیت را بلای ناگاهانامن و عصمت ز خان و مان برداشت
16. ۱۶جای در قبۀ دماغ گرفتگرز چون سر ز بادبان برداشت
17. ۱۷کرد اندیشۀ جگر در دلتیر چون پی ز تیردان برداشت
18. ۱۸خوابگه در کنار دیده گزیدراست کز خانۀ کمان برداشت
19. ۱۹خنجر کابلی بحدّت طبعسبل تن ز چشم جان برداشت
20. ۲۰در رباطات سینه منزل کردخشت و چون پهلو از مکان برداشت
21. ۲۱بسویدای دل فرود امدنوک ناوک چو از بنان برداشت
22. ۲۲بر شوارع ز دست خون ریزشپای مشکل ز گل توان برداشت
23. ۲۳سرش از تن چو شمع بردارندهرکه از بیم جان فغان برداشت
24. ۲۴کرد منقار مرگ رقّۀ اوهر که سوفارسان دهان برداشت
25. ۲۵تیز شد گفت و گوی تیغ که جنگآن زمان بندش از زفان برداشت
26. ۲۶لشکر جهل تاختن آوردهنر و فضل را نشان برداشت
27. ۲۷آن کسی را میسّرست دو نانکه بجای قلم سنان برداشت
28. ۲۸تیغ از بس که چیره شد بر کلکتاسرش بی گنه چنان برداشت
29. ۲۹گرتقاضا کنم کنون گویندشرع تکلیف از فلان برداشت
30. ۳۰گفت اگر چه چنین که کی گوییفتنه خود خاک ار اصفهان برداشت
31. ۳۱نه همانا که نیز یکبارهرسم نان خوردن از جهان برداشت
32. ۳۲غلّۀ سال و رسم خویش بخواهرسم نتوان بهیچ سان برداشت
33. ۳۳طع از رسم خواجگان هرگزشاعر خام قلتبان برداشت
34. ۳۴غلّه گر کمترست زر نقدستخود توانی برایگان برداشت
35. ۳۵برندارد ترازو از پی زرکو ترازو خود از میان برداشت
36. ۳۶دیرگاهست تا که بخشش اوعصمت از مال بحروکان برداشت
37. ۳۷دست گوهرفشان او بسخااز گهر بند ریسمان برداشت
38. ۳۸لرزه بر استخوان نیزه فتادتا که او کلک ناتوان برداشت
39. ۳۹شب بیاسوود زانکه معدلتشزحمت بانگ پاسبان برداشت
40. ۴۰چرخ در پای همّتش افتادچون سر از بام آسمان برداشت
41. ۴۱ماهنوز اندرین سخن بودیمصبحدم سر ز قیروان برداشت
42. ۴۲آفتاب از سپهر تیغ بزدشب بترسید ،دل زجان برداشت
43. ۴۳زحمت طبل نوبتی برسیدبفرو داشت آمد آن برداشت