1. ۱ای انکه در ضمایر ارباب نظم و نثراندیشه یی زمدح تو خوشتر نیامدست
2. ۲صاحب شهاب دین که بجز رای روشنتبر خیل روزگار مظفّر نیامدست
3. ۳هرگر خلاف آنچه ترا بود در ضمیردر طبع چرخ و خاطر اختر نیامدست
4. ۴زان عطرها که خلق تو آمیخت خلق رایک شمّه بهرۀ گل و عنبر نیامدست
5. ۵در آهنین حصار زدستت گریختستگوهر بهرزه در دل خنجر نیامدست
6. ۶تا روزگار بر خط حکمت نهاد سراز فتنه همچو زلف بهم بر نیامدست
7. ۷یک قطره خون ناحق دردور عدل توجز کزقنینه در دل ساغر نیامدست ؟
8. ۸بر سر چرا زند کف و افغان چرا کنددریا ار زدست تو مضطر نیامدست
9. ۹باد هوا زلطف تو در خاک ره فتادبر خیره آتشش بر سر اندر نیامدست
10. ۱۰با کلک یک بدست و رمح درازقدکرد اضطرابها و برابر نیامدست
11. ۱۱عدل تو تا طبیب مزاج ممالکستاطرافش از فتور مشمّر نیامدست
12. ۱۲بیمار خامه را که بشد مغز از استخواندر عهدت آرزوی مزوّر نیامدست
13. ۱۳سرهم بدست خویش برین آستان نهدهر کو بپای خویش بدین در نیامدست
14. ۱۴ناطق بود بمدح تو تادرتنش رگیستهرکو تهی دماغ چو مزهر نیامدست
15. ۱۵دارد چو آب خامۀ تو بر سر زبانهر دانشی که در دل دفتر نیامدست
16. ۱۶زان معضلات کز درکش عقل قاصرستکلک ترا کدام مسخر نیامدست
17. ۱۷باشد شکم تهی و شب و روز می دودآری بهرزه کلک تو لاغر نیامدست
18. ۱۸آزاد و خوش زبانی چون سوسن و ترادر چشم زر و سیم چو عبهر نیامدست
19. ۱۹این اشک چشم دشمن و آن رنگ وروی اوستخواری بخیره بر گهر و زر نیامدست
20. ۲۰لطف تراست منّت جان بر جهانیاناین نکته از گزاف مرا در نیامدست
21. ۲۱گو باز پرس از در و دیوار اصفهانآنرا که این حدیث مقرّر نیامدست
22. ۲۲کردند اتفاق که مثل تو خواجه ییدر حیّز وجود ز مادر نیادمدست
23. ۲۳ای همچو گوهر آمده بر سر زکائناتاز دست تو چه بر سر گوهر نیامدست ؟
24. ۲۴عمریست تا درآرزوی خدمت تواموین دولتم ز بخت میسّر نیامدست
25. ۲۵حرمان من ز خدمت و اختیار نیستمشکل بودهرآنچه مقدّر نیامدست
26. ۲۶طوماروار بنده بخود در گریختستزیرا بهیچ مجمع و محضر نیامدست
27. ۲۷درچیده دامنست چو غنچه ز خلق از آنکبیرون ز غنچه چون گل صد پر نیامدست
28. ۲۸لطف تو حاجب و کرمت میربار بودبی پایمرد چاکرت ایدر نیامدست
29. ۲۹از قسم حادثات کدامست صبعترکان بر سرم ز چرخ ستمگر نیامدست؟
30. ۳۰قومی که حاسدند مرا بر زبانشانآن می رود که در دل چاکر نیامدست
31. ۳۱آنها که کرده اند حوالت بعرض منحقّا که در خسال مصور نیامدست
32. ۳۲گر در حضور بنده بگوبند بشنوندتنها کسی بحضرت داور نیامدست
33. ۳۳پیدا شود هر آینه مصداق قول منکاخر بدین فسانه بسی بر نیامدست
34. ۳۴گفتند خواجه نام تو آورد بر زبانانصاف این حدیثم باور نیامدست
35. ۳۵زیرا که سالهاست که در حضرت صدورنام کسی ز اهل هنر بر نیامدست
36. ۳۶زنهار تا ز بنده بتقصیر نشمریتا این زمان بخدمت تو گر نیامدست
37. ۳۷یا دست حادثات زمن بر نبسته اندیا مدّت بلای مرا سر نیامدست
38. ۳۸نقش سه شش چه سود که آید ز کعبیتنآنرا که مهره زین ششدر نیامدست
39. ۳۹خود چون رسد بحضرت تو آنکه خود هنوزگامی ز اوج چرخ فراتر نیامدست
40. ۴۰دره من بچشم لطف نگر گرچه خودترادر چشم چیزهای محقّر نیامدست
41. ۴۱آیند اهل فضل بدرگاه تو بسیلیکن مگر چو من سخن آور نیامدست
42. ۴۲خشکست شعرم آری دیرست مرااز بحر شعر نوک قلم تر است
43. ۴۳در دل نهان مدحت صاحب نشانده اماما هنوزنیک فرا برنیامدست
44. ۴۴بر ،زین سپس دهد که خورد آب لطف توکز شاخ خشک میوه فرا در نیامدست
45. ۴۵بپذیر این بضاعت مزجاة از رهیمنگر بدان که لایق و درخور نیامدست