1. ۱فلک قد را نمی پرسی که گردونچرا آزرد ما را بی محابا
2. ۲چرا زد راه بیمار غمی راکه می آید بدرگاه مسیحا
3. ۳حدیث طرفه ای دارم که باشدبرای بیدماغان به ز صهبا
4. ۴بعزم سیر بیجابور گشتیمرهی با اختری خوش دشت پیما
5. ۵دو بال طایر شوقیم و هر دونمی بودیم یکساعت شکیبا
6. ۶ولی آخر زچشم زخم گردونعجایب سنگ راهی گشت پیدا
7. ۷بچنگ زاهد از آن اوفتادیمچگویم تا چها کردند با ما
8. ۸همه اندر تجسس موشکافانهمه در کنجکاوی ذهن دانا
9. ۹بسرحد عدم گر جای گیرندنخواهند رفت کس بیرون ز دنیا
10. ۱۰یکی گوید که دزدانند و باشندبزندان چند گه زنجیر فرسا
11. ۱۱دگر گوید که جاسوس فلانندکه از تفتیش ما گشتند رسوا
12. ۱۲یکی می گوید اینان را بکاویدکه شاید نامه ای گردد هویدا
13. ۱۳زبس تفتیش از هم می گشودندمگر دربار ما بودی معما
14. ۱۴بجرم اینکه می ماند بنامهکشیدند استخوانهارا ز اعضا
15. ۱۵در آن غوغا ز ترس خود دریدندملایک نامه اعمال ما را
16. ۱۶بغیر از سرنوشت بد که کم بادنوشته همره ما نیست اصلا
17. ۱۷خط پیشانیم از خاک مالیبشد ارنه وبالی بود ما را
18. ۱۸کنون در چنگ ایشان مبتلائیمنمی دانیم چاره جز مدارا
19. ۱۹چو مژگان پیش چشمم ایستادهسیاهان روز و شب بهر تماشا
20. ۲۰ز بهر پاس ما جمع دگرشانچو مو استاده دایم بر سر پا
21. ۲۱برای ضبط ما پر بسته مرغانهمه هم پشت همچون موج دریا
22. ۲۲عجب دارم که با آن منع جادهچنان بیخواست آمد تا بآنجا
23. ۲۳نباشد عار اگر خاک درت راز نقش جبهه هر بی سروپا
24. ۲۴اشارت کن که چون اقبال گردیمبخاک آستانت جبهه فرسا