1. ۱نوبهار عشرتست این روزگار دیگرستدور ما در دلگشایی همچو دور ساغرست
2. ۲کارها رو در گشایش همچو گل آورده استبستگی مانند قفل از خانه دل، بر درست
3. ۳زاقتضای عیش پیران طفل مشرب گشته اندبر همه خون صراحی همچو شیر مادرست
4. ۴روی گردانیم از هر دل که گیرد رنگ غمرو نمی بینم گر آئینه اسکندرست
5. ۵دیده پوشیدم زنیک و بد حضور دل فزودتا گرفتم روزن این خانه را روشنترست
6. ۶شوق تا باقیست ننشیند بدل هرگز غبارگرد ننشیند بر اخگر شعله تا در مجمرست
7. ۷دل که صاف افتاد ازو دلها منور می شودهمچو جام می که هم آئینه هم روشنگرست
8. ۸رشته ای بر پای مرغ عیش بند از تار سازکز پی پرواز همچون گل همه بال و پرست
9. ۹هر نگاری را برنگی زیب و زیور داده اندگردن مینای می را خون تقوی زیورست
10. ۱۰پنبه را دانی چرا مینا دهد بر فرق جایهر که سر میکشان پوشیده جایش بر سرست
11. ۱۱هر نوای عشرتی کاید بگوش، از بزم ماستحلقه رندان دف عیش و طرب را چنبرست
12. ۱۲شادمانی راه بیرون شد نمی یابد زدلعشرت اندر بند دلها همچو آب گوهرست
13. ۱۳هر گل مقصد که می خواهی بچین از روزگارگلستان دهر را نی باغبان و نی درست
14. ۱۴نیست در باغ جهان گرد ملالی، گر بودهمچو بیماری نرگس راحت جان پرورست
15. ۱۵هر که هست از وضع خود راضیست در بستان دهررقص سرو از تنگدستی، خنده گل از زرست
16. ۱۶بسکه دوران ساز عشرت را مهیا می کندمی نوازد چنگ اگر در دست کاتب مسطرست
17. ۱۷آرزوها را بطاق چرخ اگر باشد مکانهیچ باکی نیست دست بخت زانرو برترست
18. ۱۸چون نباشد بخت عشرت صبح طالع سازگارروز وزن عید شاهنشاه والا گوهرهست
19. ۱۹کارفرمای زنان، شاه جهان، والای دهرآنکه خاک راه او بر فرق دولت افسرست
20. ۲۰ثانی صاحبقران کز اول دور سپهردر ره عید جهانداریش چشم اخترست
21. ۲۱با دلش دریا تنگ ظرفست، مانند حبابکوه در پیش وقارش کشتی بی لنگرست
22. ۲۲دستش آن ابری که دریا تشنه باران اوستهمتش بحری که ریگ ساحل او گوهرست
23. ۲۳حاصل دریا و کان در روز وزنش صرف شدروزگار امروز حیران بهر وزن دیگرست
24. ۲۴ریشه در آب بقا دارد ز یمن معدلتنخل اقبالش که بر آفاق سایه گسترست
25. ۲۵از زیان کاری بعهدش بسکه دوران توبه کردبرق بهر کشته دهقان چو مهر انورست
26. ۲۶تا بدستش داده ایزد اختیار روزگاربی بنانش خانه تقدیر تیر بی پرست
27. ۲۷جای آسایش بزیر آسمان خصمش نیافتنقش ما هر جا که وا افتد زخاکش بسترست
28. ۲۸چون فلک گردد غلامش ننگرد از ناکسیششاه را مطلب شکارست ارچه صید لاغرست
29. ۲۹بی نسیم خواهش سایل ببحر دست اوموج احسان همچو انگشت از پی یکدیگرست
30. ۳۰تا ضعیفانرا حمایت کرده عدل شاملشگاه اصل خرمن اندر رشته مغز گوهرست
31. ۳۱هادی فتح و ظفر در گرد هیجا تیغ اوسترهنوردان را بشب آتش بجای رهبرست
32. ۳۲تاج شاهی لازم فرق فلک فرسای اوستبهر این معنیست گر پیوسته سر با افسرست
33. ۳۳از گشاد کار در عهد ابد پیوند اوبند اگر در بند کس دیدست در نیشکرست
34. ۳۴در چمن هر سو که بینی جدولی را موج زنتا بساید بند پای سرو را سوهانگرست
35. ۳۵بر سر افلاک بادا مستقر دولتشخار تا پامال باشد جای گل تا برسرست