1. ۱گشتم زلطف حضرت بی چون ذولامننمداح برج مهر امامت ابوالحسن
2. ۲بر لوح دل چو جوهر آئینه خشک بادباشد به غیر منقبت او اگر سخن
3. ۳شاها شکست قهر تو بال و پر پریآدم شد از مهابت شمشیرت اهرمن
4. ۴آن را که بسته است لب مدح سنجیشمانند شمع باد زبان دشمن بدن
5. ۵هر کس نگفت مدح تو جز لخت دل مبادچون غنچه های لاله زبانیش در دهن
6. ۶خورشید از تنورهٔ قهرت شراره ایاماه از بهشت خلق تو یک رگ یاسمن
7. ۷هر غنچهٔ گلی دل آگاه گشته استتا شد نسیم لطف تو زینت ده چمن
8. ۸هر کس با ولای تو رخت از زمانه بستزیبد به رنگ غنچه اش از برگ گل کفن
9. ۹پرسند چون ز ملت من منکر و نکیرگردد به این دو مصرع رنگین زبان من
10. ۱۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علی استآئینه خدای نما مرتضی علی است
11. ۱۱طاعت به جز محبت او کی شود قبول؟فرع ولای شاه بود صحت اصول
12. ۱۲سالم بود دعاش ز آسیب دست ردآن را که داده حب علی خلعت قبول
13. ۱۳دایم به رنگ غنچهٔ شاخ شکسته بادگلشن برای دشمن او محبس خمول
14. ۱۴نبود سزا به جز تو برادر رسول رابانوی خانهٔ تو نزیبد به جز بتول
15. ۱۵خواهد که تلخکامی مردن چشاندشجان در تن عدوی توزان می کند حلول
16. ۱۶باشد ز نور مهر تو گر عکس مدعاصورت پذیر گردد آئینهٔ حصول
17. ۱۷زانرو فرو به لجهٔ ادبار شد که نیستدر طالع ستارهٔ خصمت به جز افول
18. ۱۸حب علی مدار زهر ناکس طمعحب علی مجوی زهر سفلهٔ فضول
19. ۱۹ذاتی که هست وصف سراینده اش خداذاتی که هست مدح سگانده اش رسول
20. ۲۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علی استآئینه خدای نما مرتضی علی است
21. ۲۱دل را زفیض منقبتت وارهان زغمیا مرتضی علی ولی صاحب کرم
22. ۲۲در نامهٔ عمل به غلام و مخالفتجرم و ثواب گشته کم و بیش و بیش و کم
23. ۲۳برهم زند ز جوش طپش بال اهتزازدر سینه دل به شوق تو چون طائر حرم
24. ۲۴خوشتر بود ز آمدن و باز رفتنشخصم تو چون براه عدم می نهد قدم
25. ۲۵در لرزه افکند چو زمان را مهابتشصد گام از حدوث عقب تر فتد قدم
26. ۲۶با آفتاب همت او کم ز ذره استیکجا شوند جمع اگر سایر همم
27. ۲۷تا حشر زنده ایم به مهرش ازین رهستدر پیش ما وجود ندارد اگر عدم
28. ۲۸حق شاهد من است که غیر از دروغ نیستنبود اگر به خاک کف پای او قسم
29. ۲۹در روز محشر آنکه شفیع خلائق استبر حوض کوثر آنکه بود شافع امم
30. ۳۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علیستآئینه خدای نما مرتضی علیست
31. ۳۱گم کرده را تیه ضلال از هدایت استهر دل که بی محبت شاه ولایت است
32. ۳۲شاها تویی که از پی تنسیق عالمتسر رشتهٔ نظام به دست کفایت است
33. ۳۳هر دشمنی که تهمت جرأت به خویش بستبی جان بر سنان تو چون شیر رایت است
34. ۳۴افسوس بر کسی است که از کور باطنیشروز جزا ز غیر تو چشم حمایت است
35. ۳۵در هند گشته ناطقه ام مدح سنج تواینجاست کز صریح نکوتر کنایت است
36. ۳۶حکم تو بسته است لب حق سرائیمورنه مرا به زیر زبان صد حکایت است
37. ۳۷محروم تاز شربت کوثر نمی شویماین چشمه بی مبالغه عین عنایت است
38. ۳۸هر چند جرم من به نهایت رسیده استیا مرتضی علی کرمت بی نهایت است
39. ۳۹از راه رفتگان شبستان کفر رابعد از رسول آنکه چراغ هدایت است
40. ۴۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علیستآئینه خدای نما مرتضی علیست
41. ۴۱بر روی آفتاب که شد زیب روزگارباشد ز خاک درگه او رنگ اعتبار
42. ۴۲دایم ز بیم حدت شمشیر قهر اوپنهان شده است در دل سنگ آتش از شرار
43. ۴۳نازم علو مرتبه اش را که آفتابزیبد پیادهٔ جلوش چون شود سوار
44. ۴۴زان خلق شد که گرد تو گردد شبانه روزذات تو گشته دایرهٔ چرخ را مدار
45. ۴۵یا مرتضی علی چه شود مسکن مرادر مشهد امام رضا گر دهی قرار
46. ۴۶هر شام در برابر قصر جلال اوخورشید جبهه سا شده بر خاک انکسار
47. ۴۷سایم به گرد روضهٔ او جبههٔ امیدمالم به خاک درگه او روی افتخار
48. ۴۸گردند مقریان چو به سررشتهٔ نفسگلدسته بند ذکر الهی ز هر کنار
49. ۴۹من هم چو عندلیب خوش الحان به صد نشاطبند از زبان گرفته بگویم هزار بار
50. ۵۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علیستآئینهٔ خدای ما مرتضی علیست
51. ۵۱دانی که کیست بحر کرم معدن سخادانی که کیست صف شکن عرصهٔ وغا
52. ۵۲دانی که کیست آنکه به راه نجات خلقکشتی اهل بیت نبی راست ناخدا
53. ۵۳دانی که کیست کز پی جاروب درگهششهپر شده به حضرت رو الامین عطا
54. ۵۴دانی ز کیست تخت ولایت قوی اساسدانی که کیست زیب ده تاج انما
55. ۵۵دانی به کارخانهٔ قدرت بریده اندبر قامت که خلعت زیبای هل اتی
56. ۵۶دانی به جور غیر صبوری که پیشه کرددانی که کیست راهنمای ره رضا
57. ۵۷دانی زخاک راهگذاری که می دهدهر روز صبح آینهٔ مهر را جلا
58. ۵۸دانی که درد مهر که باشد علاج دلدانی که نام کیست همه درد را دوا
59. ۵۹خواهی صریح تر به تو گویم که خلق رابعد از محمد عربی کیست پیشوا
60. ۶۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علیستآئینهٔ خدای نما مرتضی علیست
61. ۶۱پیچد به خویش شعله صفت در دهان مراآندم که یا علی نبود بر زبان مرا
62. ۶۲یک ذکر یا علی ولی در تمام عمرنام خدا کفاف بود حرز جان مرا
63. ۶۳تا رفته ام به حصن حصین محبتتسرتاسر جهان شده دارالامان مرا
64. ۶۴مپسند ازین زیاده ز بیداد حادثاتدل در فشار پنجهٔ غم خون چکان مرا
65. ۶۵شیر زمانه و سگ شاه ولایتمبنما ز من عزیزتری در جهان مرا
66. ۶۶چون از سگان شیر خدایم روا بودگر مقتدای خود شمرند انس و جان مرا
67. ۶۷یا مرتضی علی نه همین در دم حیاتمهر تو در تن است بجای روان مرا
68. ۶۸در تنگنای گور هم از شوق دیدنتچشمی بود چو شمع به هر استخوان مرا
69. ۶۹آهنگ سیر ملک عدم را کنم چو سازجویا همین ترانه بود بر زبان مرا
70. ۷۰کان سخا و بحر عطا مرتضی علیستآئینه خدای نما مرتضی علیست