شاعر کلاسیک

جویای تبریزی

۱۰۵۰–۱۱۱۸ ق.جاموی کشمیر

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آید. او خود در هند شاگردان زیادی را تربیت کرد که از آن جمله عبدالعلی طالع، عبدالعزیز ‏قبول و ملا ساطع را می‌توان نام برد. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

جستجو در آثار جویای تبریزی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۱۰۹۷ اثر

شمارهٔ ۱

الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را • ز دردت جامه زیب داغ چون طاووس کن دل را

شمارهٔ ۲

درونم بی‌تو شد دریای خون از شوق دیدن‌ها • حبابش داغ‌های سینه، موجش دل تپیدن‌ها

شمارهٔ ۳

چنان به پیش فلک نالم از غمت شب‌ها • که خون دل می‌چکد از دیده‌های کوکب‌ها

شمارهٔ ۴

ساخت عکس عارضت رشک بهار آیینه را • تا تو ره دادی بیفزود اعتبار آیینه را

شمارهٔ ۵

چنان پرورده آغوش نزاکت در کنار او را • که سنگینی کند پیراهن بوی بهار او را

شمارهٔ ۶

ای به قربان تو گردند کمان ابروها • گردش چشم تو تعلیم رم آهوها

شمارهٔ ۷

صفای می نگر از جبههٔ گشادهٔ ما • حباب آب حیاتست جام بادهٔ ما

شمارهٔ ۸

بی سرو قدت خاک نشینند چمن‌ها • شد پنبهٔ داغ جگر لاله سمن‌ها

شمارهٔ ۹

نخواهم زان گل رخسار برداری نقابش را • که ترسم گرمی نظاره ای گیرد گلابش را

۱۰

شمارهٔ ۱۰

کی به گوش او کند جا ناله های زار ما • سرمهٔ آواز شد خون دل افگار ما

۱۱

شمارهٔ ۱۱

داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما • چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما

۱۲

شمارهٔ ۱۲

می‌نهد بر سینه، داغم، عشق سیم‌اندام‌ها • یا برای مرغ دل می‌گسترد گل، دام‌ها

۱۳

شمارهٔ ۱۳

پرتو حسن ز بس سوخته بال و پر ما • سرمهٔ دیدهٔ عنقا شده خاکستر ما

۱۴

شمارهٔ ۱۴

شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا • توبهٔ ما را شکست امروز ابرام هوا

۱۵

شمارهٔ ۱۵

مگر به سعی توان دید جسم لاغر ما • یک استخوان چو هلال است پای تا سر ما

۱۶

شمارهٔ ۱۶

تو و بدمستی و رندی و میْ‌آشامی‌ها • من و خون خوردن و رسوایی و ناکامی‌ها

۱۷

شمارهٔ ۱۷

قانع شده ست دل به تمنای او مرا • در سر بس است شورش سودای او مرا

۱۸

شمارهٔ ۱۸

سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما • نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما

۱۹

شمارهٔ ۱۹

ایمن از جور حوادث ساخت عجز من مرا • شیشه جانیها حصاری گشت از آهن مرا

۲۰

شمارهٔ ۲۰

برده سیر آهنگی امشب بر فلک داد مرا • دل شکستن داده پهلو تند فریاد مرا

درباره‌ی جویای تبریزی

جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آید. او خود در هند شاگردان زیادی را تربیت کرد که از آن جمله عبدالعلی طالع، عبدالعزیز ‏قبول و ملا ساطع را می‌توان نام برد.

آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

۱۲۳۷

شعر در دیوان

۱۰۹۷

غزلیات

۱۰۵

رباعیات

۲۳

قطعات