1. ۱بحمدالله پس از تحمید آمدزبانم نعت پیرای محمد
2. ۲چو گشتم از ظهور نعت سرمستزدم بر دامن آل عبا دست
3. ۳ز فضل شان چو کردم نکته رانیزبان شد برگ عیش زندگانی
4. ۴مرا چون کردم آهنگ ستودنچو غنچه دل شکفت از لب گشودن
5. ۵زآب و رنگ مدح شان زبانمچو غنچه برگ گل شد در زبانم
6. ۶حدیثی را به کلک هوش و فرهنگرقم زد فاضل هندی بدین رنگ
7. ۷که فخر انبیا با آل اطهاربرآمد چون پی نفرین کفار
8. ۸شده در زیر چادر با پیمبرعلی و فاطمه شبیر و شبر
9. ۹عبا ز انوارشان در منزل قربشده فانوس شمع محفل قرب
10. ۱۰چو از تحت عبا بیرون خرامیدز حبیب صبح سر زد پنج خورشید
11. ۱۱همان دم جبرئیل آن محرم قدسچنین آورد وحی از عالم قدس
12. ۱۲که ای خورشید برج دین پناهیچنین رفته است فرمان الهی
13. ۱۳که بر فرق تو کردم گیسو آراکنم منشور مرآل عبا را
14. ۱۴به این منشور تا ممتاز باشیمیان خلق سرافراز باشی
15. ۱۵خدا پیرایهٔ منشور اکنوننموده بر تو و آل تو مسنون
16. ۱۶چو بر فرق نبوت گوهر وحیفرو بارید پیغام آور وحی
17. ۱۷دلش بشکفت از پیغام باریبه رنگ غنچه از باد بهاری
18. ۱۸چو از حکم الهی گشت خرسندسر فرمانبری در پیش افکند
19. ۱۹زهم بگشاد مو در منزل قدسازو شد سنبلستان محفل قدس
20. ۲۰پی تعظیم جبریل امین خاستدو گیسو بر سر آن سرور آراست
21. ۲۱بجز آن گیسوان عنبر اندودکه دید از شمع بزم کبریا دود
22. ۲۲ز بوی آن دو جعد مشک افشانشده موج هوا زلف پریشان
23. ۲۳نمود از بوی جعد آن سرافرازهوا از موج صندل سایی آغاز
24. ۲۴هوا زان موی از بس فیض بو بردحباب از طبلهٔ عطارگو برد
25. ۲۵پس آنکه بافت آن شمع هدایتدو گیسو بر سر شاه ولایت
26. ۲۶دگر آراست آن ناموس اکبردو گیسو بر سر زهرای ازهر
27. ۲۷پس آنکه دسته کرد آن شاه بطحادو شاخ سنبل ریحانتین را
28. ۲۸چو جبریل امین این منزلت دیدبه سوی مصطفی از روی امید
29. ۲۹زبان التماسش گشت گویاکه ای منشور خوبی بر تو زیبا
30. ۳۰به حکم حق بسی در روز میداناعانت دیده از من شاه مردان
31. ۳۱دلم از یاری زهرا بیاسودکه با او دست من دستاس کش بود
32. ۳۲حسن را بارها از حکم باریکمر بستم پی خدمتگزاری
33. ۳۳چو مهد غنچه و باد بهارانحسین را بوده ام گهواره جنبان
34. ۳۴چه خوش باشد گر ای محبوب باریمرا هم ز اهل بیت خود شماری
35. ۳۵میان قدسیان کن سرفرازمبدست خویش شو گیسو طرازم
36. ۳۶اجابت کرد آن محبوب داوربه فرقش بافت گیسوی معنبر
37. ۳۷چو سر خیل رسل شد جعد پیرابدست لطف جبریل امین را
38. ۳۸به دریای کف آن پاک گوهرانامل شد ز مویش موج عنبر
39. ۳۹مکرم ساخت حق این خاندان رابنازم احترام و قدر و شان را
40. ۴۰همین است اینکه در اوفواه جمهورمفارق پنج و ده گیسوست مشهور
41. ۴۱به حق این ده و پنج اهل طاعاتز باری جسته یاری در مناجات
42. ۴۲رقم از خامهٔ عنبر شمامهخطاب این نظم را منشورنامه
43. ۴۳شدم مأمور نظم این فضائلمن از نواب گردون قدر عادل
44. ۴۴فروغ محفل اقبال و دولتچراغ دودمان جاه و حشمت
45. ۴۵پی نظم مهام این عالم پیرز پیر رای او پرسیده تدبیر
46. ۴۶بود آنرا که حفظش گشته مآمنچو جوهر پشت بر دیوار آهن
47. ۴۷مدام آرامگاهش با دل شادبه زیر سایهٔ آل عبا باد