1. ۱به صفاهان چو ز ری پور ملک آید بازنوبت رطل عراقی‌ست به آهنگ حجاز
2. ۲چون عراق و عربستان به صفاهان افزودباده بر راه نهاوند کش ای ترک طراز
3. ۳در ملوک ارچه بسی نغمه به منصوری خاستگاه تسخیر هری یا که فتوح اهواز
4. ۴کس حصار این همه نگرفت و مخالف نفکندغیر این ظلّ همایون و شه نیکی‌ساز
5. ۵این هنوز اول آن است که بر صفحهٔ ملکجسته از شوشتری کلک ملک خط جواز
6. ۶باش تا جیش ز خوارزم کشد بر کشمیرباش تا باج به تبریز نهد تا شیراز
7. ۷خاصه از خلعت شایان شه نام‌اندوزخاصه از تیغ جهانگیر شه جام‌انداز
8. ۸خلعتی نغز بدان سان که همی اطلس چرخسوده بر خاک بر دامن او روی نیاز
9. ۹تیغی آراسته آن‌گونه که انواع نجومبرده در چرخ بر جوهرش از بیم نماز
10. ۱۰خلعتی در ارم مجد و شرف مقصد روحتیغی اندر حرم فتح و ظفر محرم راز
11. ۱۱خلعتی کام امل را ز اصالت قایدتیغی احکام اجل را به رسالت ممتاز
12. ۱۲باری آن خلعت و این تیغ چو از خسرو یافتشکر شکرفشان سوی صفاهان شد باز
13. ۱۳همرهش نور ازل بدرقه‌اش فیض ابدسخطش خصم‌گداز و کرمش دوست‌نواز
14. ۱۴گل همی ریخت به خراور و گهر بیخت به منزآن منازل شدش از خیل کدورت‌پرداز
15. ۱۵ای بسا پیل تناور که شدش طعمهٔ یوزای بسا شیرشکاری که شدش سخرهٔ باز
16. ۱۶چرخ گفتا که جهان ملکت خود بینی و بسهر چه خواهی بجهان آنچه توانی بگراز
17. ۱۷خاک گفتا که مرا پهنهٔ جولان تو نیستاز زمین پای بکش سوی فلک دست بیاز
18. ۱۸عقل گفتا که وجود تو جهانی‌ست بزرگخردی دهر ببین پیش مران بیش متاز
19. ۱۹نامداران جهان در طلب خدمت ویکرده کوتاه ره دور به امید دراز
20. ۲۰خاصه جیحون که در این چامه ز مصری خامهبرده از شعری شامی سبق عزت و ناز