1. ۱رسید عید و بدانسان بروزه بست جهاتکه جز فرار زگیتی نیافت راه نجات
2. ۲ره نجات بغیر از فرار روزه نیافتبر او چو عید کمین برگشود و بست جهات
3. ۳شد آنکه وقت مناجات شیخ از حق دوربنعره خواست همی قرب قاضی الحاجات
4. ۴گذشت آنکه صدای موذنان بلدنمود ترجمه ان انکر الاصوات
5. ۵بلب رسیدی جان تا بشب رسیدی روزهمان نیامده شب روز زد بکه رایات
6. ۶مگر که روز بد از زاده های مادر عوجکه بر درازی او رشک برد ظل قنات
7. ۷ز بس بعقبی اجسام شد پی راحتز بس بدنیا ارواح شد پی خیرات
8. ۸نماند مرده که شنعت نکرد براحیانماند زنده که حسرت نبرد بر اموات
9. ۹ولیک حق را جابر مدان چو خود فرمودکه روزه را تو بکفاره باز خرآفات
10. ۱۰چو روزه صرفه نانست اگر برد صد جانگمان مبر که شود نان فدای جان هیهات
11. ۱۱بهر صلات اگر یک بشیر خواست رسولبراوفتاد ز لوح زمانه نام صلات
12. ۱۲خلا صه روزه شد و عید آمد وگردیددوباره دور امارد علیهم الصلوات
13. ۱۳دگر زبانه زد انوار مه ز روی بنیندگر روانه شد آب طرب بجوی بنات
14. ۱۴بجای مقری مطرب نشست و زد بربطبجای زاهد شاهد ستاد و خواند ابیات
15. ۱۵جهان صفای جنان یافت از تفضل عیدچو بزم داور دوران امیر فرخ ذات
16. ۱۶خلیل ظل شهنشاه عصر ابراهیمکه ظلم را ز وی آمد شکست لات و منات
17. ۱۷خدا یگانی کایام بزم و نوبت رزمهزبر ابر علو است و صدر بدر صفات
18. ۱۸چنان ز سطوت او بشکند صفوف جیوشکه از مهابت درنده شیر کله شات
19. ۱۹اضائت مه و خور نزد رای او تاریکبضاعت یم وکان پیش طبع او مزجات
20. ۲۰ای آن ستوده که اقبال تست آن خورشیدکز آفتاب و مه و انجمش بود ذرات
21. ۲۱بملک روی تو مصباح و وه ازین مصباحبخلق رای تو مشکوه و بخ ازین مشکات
22. ۲۲نه بارگاه تو را چین جبهت حجابنه دستگاه تو را جای اختلال قضات
23. ۲۳امیدگاها ای آنکه خامه تقدیرنموده رزق مرا بر مکارم تو برات
24. ۲۴چه شد که جیحون هی تشنه تر بماند اگرروان تشنه بر آساید از کنار فرات
25. ۲۵مرا که رحمت حق خواست ضیف ابراهیمچرا بعجل یمینم نمیرود اوقات
26. ۲۶گرم بهیچ خریدی بیا بهیچ مدهکه همچو بنده غلامی کم اوفتد بثبات
27. ۲۷هزار سال دگر شاعری چو من زنده استکه نیست دفتر نامم نقط پذیر ممات
28. ۲۸چو عمرت ارچه سخن شد دراز هم باقیستبعذر قافیه کش داد شایکان زلات
29. ۲۹گمان مبر که ندانسته ام نتانستمگذشت از این همه افکار بکر و حسن لغات
30. ۳۰همیشه تاکند از بهر عیش رندان عیدز روی ساقی و میخواره اجتماع ادات
31. ۳۱تو را بساط نشاط انعقاد یافته بادکه تا شود دل ما را تلافی مافات