1. ۱بسکه شیرین حرکات آن پسر سیمبر استپای تا سر همه قند است و سراپا شکر است
2. ۲گنجی از نقره نهان کرده به پیراهن خویشبنگرید آن پسر از حسن عجب معتبر است
3. ۳برکمر تازده آن موی میان دست غرورهر کرا دست بود از غم او بر کمر است
4. ۴تازه رخساره تر از لاله نباشد در باغگل رخسار وی از لاله بسی تازه تر است
5. ۵بشکفد لاله و پژمرده شود دیگر روزگل او تازه بهر روز ز روز دگر است
6. ۶خطر عشق ورا بین که مرا در پی اوپای اندر گل وگل بر سر و سر در خطر است
7. ۷از زبر تا که بریز آمده زلف کج اوخانه فکرتم از وی همه زیر و زبر است
8. ۸بشر این گونه ندیدم بلباس ملکیاو همانا ملک اندر بلباس بشراست
9. ۹تیر مژگان ورا دیده عشاق هدفتیغ ابروی ورا سینه رندان سپر است
10. ۱۰لیک صد حیف که آن خوب رخ از بدخوئیدر عیان همچو بهشت و بنهان چون سقر است
11. ۱۱خاصه اکنون که رسد موکب نوروز از راهوین کهن دهر پی رنگی و بوئی دگر است
12. ۱۲طفلها بینی با جامه الوان و حریرراست چون نغز معانی که به نیکو صور است
13. ۱۳پیرها یابی اندر قصب تازه نوردراست چون عقل که از جیب جنون جلوه گر است
14. ۱۴گیرم ابنا زمان ازهم تقلید کنندهر درختی نگری رخت نوش زیب براست
15. ۱۵لعبت سرو قدم نیز زمن خواهد رختکادمی را نتوان گفت که کم از شجر است
16. ۱۶هم دلش در طلب تخت مرصع پایههم سرش در هوس تاج مشعشع گهر است
17. ۱۷کرته گر جوید زآن برد که اندر یمن استجامه گر خواهد زآن دیبه که در شوشتر است
18. ۱۸وعده ها داده ام او را بدروغ از پی آنکز من ار پای کشد خاک جهانم بسراست
19. ۱۹گاه گویم که در این سال نو و جشن کهنمرقبایت را خور ابره و مه آستر است
20. ۲۰گاه گویم که دراین جشن جم و عید عجمکفش و دستار تو آراسته از سیم و زر است
21. ۲۱ولی اینگونه مواعید من او را در عیدزاعتمادی است که بر خواجه نیکو سیر است
22. ۲۲علی آقای فلک فر ملک العرش هنرکه جهان در نظر همت او مختصر است
23. ۲۳دهر را پایه او منتی از ذوالمنن استخلق را سایه او نعمتی از دادگر است
24. ۲۴همچو برجیس در اصناف ملل مستعد استهمچو خورشید در اکناف دول مشتهر است
25. ۲۵آنچه یکروزه کند خرج مساکین کف اودخل صد سال سلاطین فلک فال و فر است
26. ۲۶چون بنالد بفزونی برابناء ملوککش چو رکن الامرا ایده الله پدر است
27. ۲۷حاجی اسماعیل آن پیر جوان بخت کز اونخل آمال امم را بموائد ثمر است
28. ۲۸یزد را مظهر سلمان بود آن زبده فارسکه زخیرش دل هر طایفه ایمن ز شر است
29. ۲۹اندر آن ملک که دانائی او عقده گشاستآنچه خیزد ز میان حکم قضا و قدر است
30. ۳۰واندر آن مرز که آگاهی او کار نماستآنچه آید بزبان مژده فتح وظفر است
31. ۳۱صاحبا هیچ نپرسی که بجیحون چه رسداندر این بوم که هر مفتخوری مفتخر است
32. ۳۲اهل فهمش دو سه مخمور سری (؟) از تلبیساهل ذوقش دو سه واپو کشی بی بصر است
33. ۳۳مرمرا نیز ازین فرقه بی شور و شعورشهد سم عیش ستم بلکه تبر زد تبر است
34. ۳۴می انگور چو هست ازنی وافور چه سودمرد تا کم نه ز تریاک کزو جان کدر است
35. ۳۵هم مگر گنج نوالت بردم رنج ملالورنه هر مویم از این قوم بتن نیشتر است
36. ۳۶تاکه پاینده زتاثیر نجوم است ارکانتا که تابنده براطباق فلک ماه و خور است
37. ۳۷قایم محفل تو هر که بدولت مشهورزیور حضرت تو هر چه به نیکی سمر است